Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 620

:

Locus DE Christo (Pars Prima).

72

grijp ik liet vast en

tegen

van

den

cirkel

Zoo ook

nu

;

alle stralen. Eerst liepen ze uit het centrum middenpunt de wrong van mijn hand geworden.

het

is

was het Theocentrisch geweven alle opgenomen is door Gods hand in Christus, leven gevallen in Hem.

Maar nu

God.

het centrum van alle

is

het zich verder verspreiden van het vocht

het menschelijk leven.

in

stralen liepen uit

nu

om

het op,

til

Daardoor veranderen

gaan.

te

Eerst

;

het

Dit openbaart zich op tweeërlei manier,

èn practisch èn theoretisch. Practice.

Wat

held?

Neen.

of

wortelbegrip

staatsman

doet Christus, hoe treedt Hij op ? Als een wijsgeer, kunstenaar

Hoe dan? andere

alle

;

tegenover

maar

persoon,

centraal

als

één kiem besloten liggen. Er

;

is

„mensch" een

een wijsgeer, een

;

een held representeert een speciale

in

mensch,

als

toü

vihc

den wortel aan, daar waar

is allerlei

genre van leven

het leven van een kind en een grijsaard, van een

komt

Nu

mensch.

Christus daarentegen wordt mensch. Niet als een persoon

menschelijk wezen

grijpt het

als

gespecialiseerde begrippen

een bizonder soort mensch

is

van het leven.

uiting

Eenvoudig

zijn

;

b.v^ p'^ttou

alle stengels

Hij

nog

in

aesthetisch, sexueel leven,

man en een vrouw, maar

den éénen wortel van het menschelijk leven. En

alles

omdat Christus in den wortel van 't menschelijk leven intreedt, daar waar 't nog ongespleten en ongedeeld is, daarom oefent Hij, onafhankelijk van 's menschen wil, invloed op uit

het leven uit in

Toen Christus en Pilatus op

Het

is

uit

zijn

al

vertakkingen, functies, betrekkingen en specialiseeringen.

men daar

Eerst merkte

ten

zijn

met

juist

niets van.

hemel was gevaren, dachten de Joden

in het

Sanhedrin

rechterstoel, de wijsgeeren in de scholen en de Keizer te

Hem.

Maar

neen.

Rome

Christus had de tinctuur van zijn barm-

hartigheid in den wortel van het menschelijk leven ingedruppeld en nu moest, bij

wat

al

uit

had gemengd.

dien wortel opschoot, blijken, of het zijne sappen met die tinctuur

Zoo

ja,

was

dien

het een reuke des levens.

Zoo

neen, dien

was

het een reuke des doods ten doode.

En wat geschiedt nu? is,

Enkele predikers gaan de wereld

in

en het gevolg

dat er deeling ontstaat in het huisgezin, in de Joodsche kerk, in de afgods-

tempels, in den staat, in het rechtsleven, en eindelijk zelfs, zooals wij stantijn

den Groote

andere

tegen

alles

heen

vraagstuk,

;

zien, in het leger,

Christus

koos.

bij Conwaar de eene groep legioenen voor, de

Niets stuitte Christus; de scheidslijn ging door

geen enkele levenskring, of

zij

moest kiezen.

Scheen het

dat slechts enkele Rabbijnen bezig hield, feitelijk

van Christus een wigge, die geheel het menschelijk leven

in

was

eerst een

het beginsel

tweeën heeft gespleten.

Eerst begint het in de wedergeboorte met den

mensch zelf. Hij meent zijne eenheid te kunnen ophouden, maar de wigge komt in ons en scheidt wat dood en wat levend is. Onmiddellijk daarna komt het in de levenskringen van de Joodsche en Heidensche wereld; de deeling gaat en

gehuchten, tot eindelijk

in

al

verder

in alle steden,

dorpen

de H^e eeuw onder Constantijn twee werelden

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen