Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 364

LOCUS DE Magistratu.

336 zijne

editie

De

opinies

indeeling,

een

in

van 38 stellingen

reeks

Junius aangeeft,

die

is

bij

elkander te voegen.

metterdaad de eenige ware,

De

ook niet op elk punt zuiver ontwikkeld. te

die

dit

zeer

is

Iemand

bevelen en voor de juristen aan onze Universiteit onmisbaar.

aan

het

al is

kennis van het stuk zelf

stuk niet heeft ingewerkt, kan niet met vrucht van de Gereformeerde

beginselen

de rechten studeeren.

uit in

Aan

stuk

dit

metterdaad juiste

plichten van de Overheid

der kerk en ook daarin

algemeen

een

wijze

ook

toegevoegd een

is

Daarin heeft

aan de Staten-Generaal der Vereenigde Nederlanden.

brief

op een

hij

overzicht gegeven van de rechten en

de onderhouding van de rechten en plichten

in

komen enkele zinsneden voor, hem te

die zoo

schoon en

juist

was

als

Franschman één der helderste en meest logische koppen op dit punt. heeft zich op dit punt veel precieser uitgedrukt dan Calvijn gedaan heeft.

Hij

uitgesproken, dat het zeer de moeite loont

zijn

Voordat

VIII.

we

hierop verder ingaan, zullen

we

lezen.

eerst de

Junius

beteekenis,

die het Byzantijnsche keizerrijk gehad heeft voor de ontwikkeling van den Locus de Magistratu bezien. De

dusgenaamde

plooi, die het

van

telijk

Christelijke staatsrecht kreeg, heeft het fei-

We

ontvangen.

Constantijn

naderhand

zullen

verhouding tusschen kerk en staat zoo spoedig

ze

ook deze dwaling moet

en

leid

is

ontsproten

in het

zien,

hoe ook de

verkeerde spoor

is

de machtige innovatie, die keizer Constantijn door

uit

ge-

dezelfde oorzaak verklaard worden, want

uit

zijn

invloed in de rechtsverhoudingen bracht.

Om hij

de zaak goed

toestanden.

lige

eerst

kunnen wij

inzien,

in

de toenma-

wie Constantijn was en wat

deed.

Het Romeinsche en

moeten we ons terugdenken

te begrijpen,

Zoo

nu lag Rome

overwicht

en de

het Occidens lag.

rijk

in

was van

het

feitelijke

lieverlede uitgedijd tot Occidens en Oriens,

Occidens,

macht van het

Daardoor was

in

eigenlijk

terwijl rijk

veel

de rijkdom, weelde, het

meer

in

het Oriens dan in

den boezem van het Romeinsche

rijk

een

woord gekomen. In het Westen was er onder de leiding van Grieken en Romeinen een staatsieven ontwikkeld, dat van den boezem van het volk uit organisch was opgekomen en daarom ook te Rome een republikeinsch karakter droeg, terwijl omgekeerd dualisme van den Oosterschen en Westerschen geest aan

in

't

het Oosten de despotieën van de groote, machtige wereldrijken Egypte, Nineve

Babyion, Perzië en ook daar

die,

welke

later

onder Alexander den Groote bestond,

aan een absoluut monarchisch denkbeeld ingang hadden gegeven en de

Nu

waar

het

Oostelijk deel van het rijk feitelijk zulk een overwicht in de schaal wierp,

ook

absolute

monarchie

hadden gegrondvest.

spreekt vanzelf, dat,

de denkwijze van het Oosten meer en meer op den voorgrond trad en doordrong.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen