Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 886

Locus DE Christo (Pars Tertia).

70 der heilsfeiten

nog

is

niet af

Woords nu nog

king des

Heeren, dat het voorzegd

in

zooverre

opdat, v^anneer het

is,

geen genot

de

kiem

woord des

geldt het is, gij

gelooft

d.vv.z.

;

En is dat geschied, dan is het uit dan is er ander praedictief karakter meer dan v/at in de eeuwigheid geloof en doet samenvallen. De praedictie geschiedt nu, omdat er tijd is maar eeuwigheid valt het onderscheid tusschen het nu en het rfa/2 v/eg; vallen en bloem ineen, het indrinken van Gods gedachten met het genieten ;

;

van den zegen IV.

predi-

is alle

volmaking van ons geloof.

tot

in

;

Want ook hier gekomen

de parousie.

bij

bij

Dat deze praedictie krachtens Gods auto-

praedictief.

geschiedt, zal blijken

riteit

de parousie hoort er

;

van

er

Waarom

dan de

is

heerlijke ervaring.

uiteenzetting, die voorafging strekte,

om

Christus praedicens en praedictus beide

neme

zijn

evenmin

dacht

opzienersambt,"

als

de woorden

bij

De

nu boven deze paragraaf: de profetia Messianica?

staat er

:

te

doen uitkomen, dat

in alle profetie

Toen David profeteerde „een ander

is.

:

ongetwijfeld geen oogenblik aan Judas,

hij

„de man, die mijn brood

at,

heeft de verzenen

Zoo worden voortdurend zeer concrete uitspraken van

tegen mij opgeheven."

het O. T. in het N. T. aangehaald en gezegd eerst toen vervuld te zijn, terwijl

men

van deze plaatsen

lezing

bij

in het

hadden de schrijvers het zoo bedoeld

O. T. nergens den indruk

— zelfs predikanten vinden

dit

krijgt, als

metterdaad

vreemd en ver gezocht en het preeken over zulke teksten zoo moeilijk. En waarlijk, elke poging om waar te maken, dat David bij die uitspraken aan Judas dacht, Neen,

onmogelijk.

is

de

N^33n,

eenige

anders

niets

profeet

vergete

is

;

te

Nu

te vertolken.

den Zoon

in

wezen Gods

het

in

dat het profeet zijn van David, Jesaja, enz.

en

vangen en

geconcentreerd

ter zaligheid

dat Christus, gelijk wij in § 4 zagen

niet,

dan dat Christus hun menschelijk bewustzijn gebruikt

is,

gedachten Gods op gedachten

men

uit

zijner liefde,

den Zoon

om

liggen alle gedachten

eenvoudig omdat

de

Gods al

die

voortgesponnen.

zijner liefde zijn

Dus niet zoo, dat God eerst den raad ter behoudenis maakte en dat toen de Zoon de behoudenis aangebracht heeft maar zoo ligt de zaak, dat Hij eerst ;

den

in

Zoon,

als

't

digheid, de mogelijkheid

raad

Zijnen

den

heeft

een

toovert heeft

geniaal

—

God

werktuigen

Maar

iets

in

nietige

in

in

een

is

schepselen,

De Heere

fabriek

dat

menschen,

alle

niet

gedaan,

alle profeten in

waarmede

alleen

kleine

de bewerking van ons

met den anderen

zijn

Christus

zijn,

uitvoeren kon.

werkman

zoo ook God dit,

Vandaar dat

gereflecteerd.

Gods zondaars

raad

reddende God, nog als

Woord en het uitgedrukte beeld zijner zelfstanbezat om te behouden en uit Hem de behoudenis in

eenige

heil.

maar

is

alleen Hij, de

onze Heiland. Even-

stukjes

hout

en

ijzer

Met den eenen mensch allen

waren ze

slechts

hand. niet alleen

de eenige profeet. Hij

is

ook het geprofeteerde.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen