Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 231

:

§

De

8.

Providentia et Mediis Homini oblatis.

Men maakte een fout in van wat ons om de zonde Koude en brandende hun „Niet verzetten

!"

de redeneering,

overl<omt een straf zag, maar niet

hitte

principieel opvatten,

we brood eten is om vruchten. Op hun standpunt

alleen

om

beide

zijn

in

der zonde wil.

in

een deel

alles.

Die het nu met

moeten zich ook

der zonde wil, want

Dat

de kou.

men wei

deze, dat

n.1.

231

niet

in

't

kleeden tegen

Paradijs at

men

dus ook het brood-eten zondig.

is

men dus hun beginsel logisch door, dan ziet men wat eruit volgt. Maar dat doet men niet. De zonde had gewone en ongewone gevolgen, en nu gaat men de theorie, dat men zich niet verzetten mag tegen de straffende hand Gods, wel op de ongewone gevolgen toepassen, maar niet op de gewone. Wel erkent men, dat God het na de zonde zoo heeft ingericht, dat we eten, Trekt

huizen,

maar

arbeiden,

gelden voor de buitengewone uitdruppe-

laat dat niet

lingen van den vloek.

Wij nen

daartegenover

stellen

alleen

Middelen tegen de

:

God

voorzoover

gebezigd,

van Gods hand kun-

straffen

ze tot onze- beschikking heeft gesteld.

En voor de gewone èn voor de buitengewone gevolgen der zonde gaf Hij middelen ter verzachting, om daardoor den mensch te prikkelen tot hooger

—

ontwikkeling.

in de H. S., dat God zelf tot Jesaia zegt, dat hij spreken „Neem een klomp vijgen". Ook hier was de ziekte uitvloeiing van Gods toorn. Toch wijst God zelf aan Hiskia een middel, om af te wenden wat van Zijn straffende hand hem toekomt.

Wij zien dan ook

moest

tot

Hiskia

:

Het standpunt, dat zien van de gratia

we boven

bespraken, dankt

De

communis.

Wij kennen meest mechanische

Een organische verkwisting,

door

die uit de

straf,

is

En

die straf,

innerlijke

opkomend

geboren, als mechanische. Is

er

Zij

zonde

zelf

opkomt: armoede door

a.

de physische

b.

een, waarbij

maar op

te in

Maar

zelf,

straf,

dat

is juist

de

ziekte straf.

dat wordt niet verstaan door

beschouwen de

daarentegen organische

van gemeene gratie

de zonde

straf, uit

En tegen een mechanische

gratie allerlei middelen tot tempering,

stelt,

uit

zelfvernietiging.

hen, die de middelen tegen staan.

verzetten.

een mechanische, maar organisch.

straffen.

zenuw- en hersenverzwakking door onanie, een venerische

hoererij.

De zonde

een

straf is

straf is niet

ontstaan aan het voorbij-

zijn

straf

en geeft

we

den zondevloek

mag men

God

in

zijn

zich niet

algemeene

alleen

met twee trappen

ter dispositie

van den mensch

dan hebben

doen de natuur

God middelen

tot

tempering

conditie, dat hijzelf ze aangrijpen zal.

Het verzet tegen de middelen zoo

om

de middelen

zelf als

om

het karakter

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen