Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 191

§

De nominibus

6.

173

Def.

unio

mystica éene plante met Christus geworden was en zich door den Hei-

ligen

Geest persoonlijk heeft mogen toeëigenen wat

iemand

is

Christus

in

was

en nooit

;

kennisse van dien Christus, en daardoor tot kennisse des Vaders,

tot

gekomen, dan door de Heilige Schrift. Met den Kiyoc ha-xp-Ksc dus zoowel met den Acys^ ïyypxfoc moet de zondaar in verbinding worden gebracht,

om

komen,

er toe

hij

Naams

Naam Gode

dien grooten en heerlijken

in

de eere

als zal

zijns

toe te brengen.

Hiermede

de

is

kwestie

van

Naam

den

en dogmatisch genoeg toegelicht.

het algemeen beide exegetisch

in

Zien wij nu

in

de volgende observatie, van

welke afzonderlijke namen de Schrift ons melding maakt.

De

II.

a

o n d e

z

f

r

1

ij

k e

namen, waarmede God

in

de Heilige Schrift

wordt genoemd.

DeWezensnamen.

A. 1.

TTVlilfMK.

a.

Joh. 4

24

:

SsL

TTpca-Kvusr^

waarin wij

Tcviuyix ó

:

Dit

B-eó>;,

y.xt

h

rslc TTpsc-Kuvoi/urxc

de bekende uitspraak van Jezus

is

aAyj3-c«y.

de Samaritaansche Het wezen Gods

doen hebben met eene wezensuitdrukking.

te

tcviü^xtl kxc

tot

is

TTUcÜpCX.

In gelijken zin lezen wij

2 Cor. 3

:

Hebr. 12

:

TTÓ/iceB-x'

i

7rxrr,p

aarde,

Als

dat

^è KÓpcog rh

7ri/Vj(X(x

h

(jixXkov ii7roTy.yr,TÓfj,t3-x

zlpxvolq kxi

tw

7rvvj^krtx>v

en

generatie,

ZTrl

is

nu

die

rw

y.kfjCTrT'ji

•^xripxg

Trxrpl

is

ïïy!^c/x£.v7rxcSti/T7.CKX'.

rw

Trvvj^krwj kxI

rk yóuxTv.

yr,q cya^a^'cra;.

fjLSv

Trphc Tou TTxripx^

Hier WOrdt wel het

hetzelfde als ï^ OU Traa-x TTXTpix.

daarvan

wordt gezegd,

vier uitspraken

zij

uit

niet

Hem

De

alleen als

tvirpi-

'il^r^crofj.vj

WOOrd

deze plaats parallel met Hebr. 12

maar ook quod ad angelos, dat wij

ïtTTiv.

rol/g /xh^ Tr,c<rxpKsgri/xCjv

genoemd, maar niettemin

telijke

in

ó

14 en 15: tzótcd yjxpiv

:

TTxrrx Trx.rpix

niet

:

9: drx

TTc?!/

01/

Efez. 3

17

in

den

Trxrpix

:

is

;

'z^

ob

TTVilipLX

9,

want

de gees-

met het oog op de 7rxTr,p

is.

zoo naast elkander leggen, dan vinden wij

de twee eerste uitgedrukt het pneumatisch karakter van het wezen Gods, AW, Hij

Tcvvjyix

is;

en

in

de twee

laatste, dat

Hij

niet

maar

is

ttviüixx,

maar

dat Hij is de Urgeist, de Oorgeest.

[Men wachte

zich, dit „Oor" op den preekstoel te gebruiken, want behalve „oorsprong" en „oorzaak" is het dood. In dit opzicht is de Duitsche taai gelukkiger, die heeft nog „Ur". De gelijkheid in klank met ons „oor" (-auris) is ten onzent oorzaak van deze verarming.] in

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen