Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 434

Locus DE Magistratu.

406 ecclesiae

libertas

tegenover de Luthersche en Erastiaansche, dan waren onze

Vaderen voorwaar op den niet,

weg

juisten

middenweg

ze zochten een

te

gebleven.

Doch onze Vaderen deden

om

bewandelen

dit

zoo de Kerk en de Over-

heid met elkander in een zeker verband te zetten.

we

Zullen

dit

den Gereformeerde theologen hard toerekenen ?

Neen, dat kunnen en mogen

dagen de Overheid

men eenmaal

eerst

zeggen

de

wilde

we

om

niet

weeën en

de

dat, indien

toen

zij,

ondervonden

ellende

Overheid tegen zich

het voor de hand, dat

deze oorzaak,

men

in die

voor zich had, men de Overheid tegen zich had. Toen

niet

had,

hebben, met name

te

in

van wat het ons land, lag

eenmaal getriomfeerd hadden en de Over-

zij

zelf de Gereformeerde belijdenis was toegedaan, op hun beurt nu eens voordeden van de inmenging der Overheid in kerkelijke zaken wilden genieten. Ze verkregen toen van de Overheid het gebruik der kerkgebouwen,

heid

de

invloed en een groote menigte trad toe tot de Gereformeerde

grooten

religie,

omdat ze de Overheid voor zich hadden, ontvingen ze tevens ook de

en

middelen

om

zich

verdedigen

te

den

tegen

tegenstand

van

Anabaptisten,

Roomschen en Arminianen. Dit voordeel werd te groot geoordeeld om het te laten glippen. Daarbij kwam, dat wanneer de Kerk zulk een verhouding niet aanvaard had, de Overheid die toch aan de Kerk zou hebben opgedrongen. Alle iurisconsulti

waren gevormd onder den invloed van de Byzantijnsche regeerings- en rechts-

vormen en dientengevolge leerden van een souverein circa sacra, dat

zij

zij

Trzpl

trekken

uit

niets

in

stelsel

Men mag

ius

stond,

dan voordeel hadden en zeer

bewegen zou

niet te

de kerkelijke zaken, lag het

zijn

zich geheel terug

den aard der zaak, dat

begonnen

schikten, de scherpe lijnen van het beginsel

mengd

En waar nu de zaak zoo

'ktw^.

van de bemoeiing der Overheid

goed wisten, dat de Overheid toch te

op grond van het Byzantinisme een

rójv

te verliezen

zij

zich

en een ge-

aanvaard hebben.

niet zeggen, dat zulk

optreden na de vervolgingen niet meer noodig

Anders kent men geen historie. Tot het begin der IS^e eeuw werd de politiek van Engeland beheerscht door

was.

zaken

der

religie.

Ten

tijde

het aequilibrium van Europa

en

moest

men

Italië

natuurlijk

hand voor de

vrijheid

drijft

tegenover

tusschen

aequilibrium

in in

den tachtigjarigen oorlog,

in

den

Engeland bestond reeds de groote

Roomsche en Protestantsche macht. Zooals tegenwoordig

antithese tusschen de

Oostenrijk

van Alva

oorlog tot 1648 en daarna

dertigjarigen

de elk

van

op het drievoudig verbond van Duitschland,

Frankrijk en Rusland, zoo

ook dreef toen het

Roomsche en Protestantsche macht. Beiderzijds oogenblik gereed staan om met de wapenen in de territoir

en

religie

op

te

komen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen