Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 450

LOCUS DE FOEÜERE.

56

Dan zou God ophouden God

Gelijkheid kan slechts daar zijn,

te zijn.

fundament van macht

ieder een eigen

bezit.

De

tusschen den Creator en Zijn creatuur.

Ook

na

zelfs

oogenblik physisch

tot als

Psalm

God

De mensch kan duidelijk

en de mensch

majesteit

twee

ongelijkheid sprake,

alleen

niet 't

denkbaar zonder invloeiende

is

zich geen oogenblik van

De mensch

aanwijst.

zijn niet

er

valt

is,

mensch

Niets in den

spiritueel.

zoo

139

God.

in

ligt

door

oogenblik

kracht van God.

wortel van ons leven

waar men

onmogelijk

is

God ontvangen te hebben, worden we nog van God gedragen en in stand gehouden, zoowel

leven van

het

Die verhouding echter

En

partijen.

van

niet

staat

wijl er bij

gelijkheid,

God

God

spil.

een verblindende

maar van een absolute

de verhouding van oneindig groot

Is

isoleeren, gelijk

dus niet op eigen

tot nul.

Dus

het

is

verbondskarakter niets anders dan monopleuritisch.

De mensch,

20.

Een

vrijheid.

een balans, die op en neer kon gaan.

te

kunnen gaan.

't

Was bij Adam

Daaruit volgde, dat de mensch tegenover

een neutrale houding had kunnen aannemen, noch voor, noch tegen, en

De groote

een eigen positie maintineeren. is

een zelfbe-

zedelijk leven heeft in zich altoos de

kwade

mogelijkheid van 6f ten goede öf ten

God

God ontvangen

buiten zonde staande, had van

schikking door zedelijke

dat dit

echter,

onmiddellijk

van Gods een

tot

laten verzoeken.

zijde niet

beslissing

Hij duldt

Hem.

Onmiddellijk moest

wilde

zijn.

wordt gebracht.

God

heeft

Adam met

God opzet

geen afwachtende houding van den mensch tegenover beslist, of

kon alleen

Dat nu

beteekenis van de paradijsgeschiedenis

geduld wordt, maar de zaak door

tot

mensch een bondgenootschap aan

te

de mensch een vriend of een vijand Gods een beslissing worden gebracht door den bieden

;

waar

die aanbieding plaats vond,

was ook weer God de absoluut formeerende, en de mensch de volstrekt afhankelijke. Reeds toen was het verbond monopleuritisch. Geen gevolg van onderhandelingen met bedingen of tegen condities. Eenvoudig het verbod

Nu

eten van den boom.

van verbondssluiting teert

:

niet

men wel eens gezegd, dat dit toch geen manier Maar dat is het wel. De vraag is eenvoudig accepheeft

is.

:

Indien de mensch onmiddellijk naar was toegeloopen om te eten, dan had hij het verbond niet aanMaar nu wel. En vandaar dat de val niet maar zonde is, maar bonds-

de mensch het verbond, ja of neen.

den boom vaard.

breuk, trouwbreuk, zonde 3.

In

het

oorlog heeft overwonnen.

hem overwonnen mensch staande,

hier

door

en Oostenrijk.

in

Genadeverbond

voor

te

haar meest hatelijk karakter. staat de zaak zóó, dat

God den mensch

in

den

De mensch is een vijand Gods geworden. Maar na Dus komt de sluit God een verbond met hem.

hebben

als

God van

iemand

die,

afhankelijk,

machteloos tegen

vijand tot vriend wordt gemaakt.

Hem

over

Denk aan Pruisen

Het monopleuritisch karakter wordt hier dus nog versterkt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen