Dictaten dogmatiek. Locus de Salute, Ecclesia, Sacramentis - pagina 635

:

Caput

III.

De Sacramento Sacrae Coenae. §

22.

De

voce sacrae coenae 161

men tafels aan, soms 20 en meer. Daarom praefereerde men het woord „disch". Nu heeft de uitdrukking van „maal" iets, waarom dit zich aanbeveelt, wijl twee coördineerbare begrippen.

het genus sacrament behoefte bestond aan

bij

den

Bij

wordt

doop

is

de naam aan de actie ontleend,

bij

wassching, maar een maal vertoond.

er niet

tweede sacrament nu

't

Doop en maal

zijn

twee

gecoördineerde begrippen. Daarbij komt deze naam in de Heilige Schrift het meest voor. En ook kan men, door vasthouden aan dit begrip, de Roomsche dwaling het In den naam ligt een kracht voor de zuiverheid der leer. best buitensluiten. Het denkbeeld van een Trorripiov valt bij dezen naam ook geenszins weg. Zoo

men iemand ten maaltijd noodigt zegt men toch niet: kom ook iets bij mij drinken. Het woord nachtmaal moet worden tegengegaan, wijl men het wil zoeken en dit mag niet. in het mysterieuse van den nacht Het woord „Heilig Avondmaal" verdient nog steeds de voorkeur. :

;

De Ie

a.ykxy.1

der oude kerk danken hun oorsprong

aan de gezelschapszin der volkeren,

in

wier midden de christelijke kerk

het eerst optrad. 2e

kander.

vader

de schier onbegrijpelijke verkleefdheid der eerste christenen aan

aan

Bij

ons

ontviel.

men

ziet

Zij

iets dergelijks in een gezin,

el-

waaraan plotseling de

zochten den Heere, die was weggegaan

;

met het oog der

zocht men naar boven, wachtende zijn beloofde terugkomst. In de wereld werden ze verdrukt, voor het maatschappelijke had men geen oog welnu eendrachtelijk kwam men samen om brood te breken en gezamenlijk te bidden. En wijl men door den band der liefde was saamgebracht, zoo werden ook ziel

;

met den naam van aya^ra^ genoemd. Het was iets gewoons, in het Oosten gebruikelijk, dat de vredekus daarmee gepaard ging. Zoo was het gansche leven gesubsumeerd in een hooge heilige gedachte. Maar zoo kon het moeilijk blijven. Tweemaal daags, (gelijk eerst gewoonte was), kon

die liefdemaaltijden

meer saamkomen, toen de kring zich uitbreidde. Daarom zou men één keer een vergadering der geloovigen hebben, nog steeds bij iemand aan huis, waar men at en dronk, om daarna het brood te breken en den beker te doen omgaan.

men

niet

Maar ook

Onder de wulpsche Grieken, werd de kerk overgebracht. De gevolop bedacht, om de agapae van het avond-

die heilige toon van het leven daalde.

die eertijds in overdaad en hoererij leefden,

gen bleven maal

te

gebruikt.

niet uit, en

scheiden.

daarom was men

Pro forma

at

men

er

wel,

Hierop dringt ook Paulus aan.

dat binnendrong.

De

rijke at fijn

maar 1

thuis

Cor. 11.

had men het eigenlijke maal Hij

beschrijft het

vleesch, dronk heerlijken wijn, de

kwaad,

arme moest

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen