Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 854

Locus DE Christo (Pars Tertia).

38

had

Zoon,

als

Hij,

menschelijke

Zoon had

in

hemel en op aarde, maar

onze plaats kracht van God

in

noodig

Hij niet

macht

alle

om

natuur

God de

te

Hij

nam een

ontvangen.

maar

eere daarvan toe te brengen,

Hij

Als

deed

het in onze plaats.

Waar

Hij

koningen. Dit loon

als

nu conformeert

ons is

ons profeten, priesters en de heiligmaking,

niet iets

noodzakelijk uitvloeisel van het „den beelde des Zoons

gelijkvormig worden." („Beeld des Zoons" gestalte, naar

Hij

niet iets aparts, iets bijkomstigs bij

maar een

;

maakt

fó!?^?,

hier

is

genomen

de Middelaars-

in

de menschelijke natuur. Later hierover breeder).

Nog moeten wij even aanstippen, dat Hij van ons overgenomen heeft ons ambt van profeet, priester en koning, waartoe wij geroepen waren, niet alleen zooals wij er toe geroepen waren in het paradijs, maar met datgeen er bij, waartoe wij geroepen waren tengevolge der zonde. Wat soms zoo moeielijk te vatten

schijnt,

n.1.

de onderscheiding tusschen de de dadelijke en

lijdelijke

gehoorzaamheid van Christus, wordt nu glashelder. gehoorzaamheid was, dat

dadelijke

Zijn

mensch

in het paradijs

Hij als priester presteerde,

presteeren moest zonder zonde.

zaamheid bestond daarin, dat

Hij

als priester in

Zijn lijdelijke

wat de gehoor-

de plaats trad van den ge-

mensch in zijn plaats te presteeren had de straf voor de schuld, die door den mensch begaan was. Later zullen wij dit punt breeder toelichten. vallen

Dientengevolge zien,

wie

Christus

is

God was (want

dit

niet

moest

als profeet

alleen

Adam

om te doen om te toonen,

opgetreden

eveneens), maar ook

wie God voor den Zondaar was (wet en Evangelie).

Zoo ook met Koning

het

koningschap.

Christus moest niet alleen

over de natuur, maar ook den

tegen Satan

onze plaats

in

onze plaats Vandaar dat de Catechismus het terecht aldus voorstelt, „dat Hij ons bij de verworvene verlossing beschut en behoudt (cf. Vr. 31). In de Schrift wordt dan ook het koningschap van den Middelaar daarin geteekend, dat alle zijn

strijd

in

opnemen.

vijanden aan zijne voeten zullen onderworpen worden, en als dat geschied is

zijn

koningschap

uit

is,

en geeft Hij het weder aan den Vader.

Het grondmotief ook voor het Middelaarschap en dus ook voor de ambten, die alle uitingen

(omdat

om

hij

van het Middelaarschap

zijn,

moet gezaligd worden), maar kan

kan nooit liggen alleen liggen in

in

deze reden dat de ratio sufficiens voor het bestaan van den

wat den

er

alleen kan liggen in

Schepper aan, dan

motief

deze

is,

ligt

zijn

in

den

is

dat

kóo-^jc zelf,

motief in zich

zelf.

den mensch

God. Eenvoudig en

y.z(rfxs^

al

den Schepper. Neemt men een oorzaak buiten

God

en krijg

dan maak

Daarom

ik

stelt

ik

den

God

naast God.

y.b<r(jLzc

tot

Zeg

ik

:

het

God, want dan heeft

de Schrift het zóó voor, dat de

y.'zcruQq

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen