Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 668

Locus DE Deo (Pars Altera).

234

dogma moet men eigenlijk Eeuwige Wezen Gods absoluut dit leerstuk zijn ontstaan, hebben

geen enkele menschelijke factor zich mengt. afzien

van

denken

;

hun

hierin

In dit

het

zich

in

oorsprong, dat men, denkende aan

tegelijkertijd het menschelijke

de Trinitas hebben wij

Bij

en

y.'.Tij.::

en de groote verwarringen, die

ook

dan

den

geheel

en den kótuoc,

op God wilde overbrengen. te doen met het Eeuwige Wezen,

van den

bestaande, onafhankelijk

God

zichzelven

in

en dies moet het ook geheel los en

yArruoc,

onafhankelijk daarvan worden ingedacht. 1.

Om

nu

denkbeeld eenigszins

dit

men van oudsher

heeft

het

in

eene vaste terminologie te fixeeren,

in

Wezen Gods onderscheiden

óeessentieele en de notionale werkingen.

A. B.

beweren

Wij

dat

niet,

die

woorden door

zwang gekomen

ze gelijk ze in

zijn,

juistheid uitmunten,

maar geven

opdat men, wanneer men ze ergens ont-

ontmoet, ze aanstonds zou herkennen.

Wat A.

nu het verschil tusschen beide ?

is

God

1.

mensch

ren, in dien

dan

vangen,

Wanneer nu

liefde.

is

die liefde in

scheppen en op die wereld naar

te

KÓTfiOi;

het

voorwerp

zijn

zijner liefde te

gaat er van het Goddelijk

God

er toe leidt

om

een

beeld den mensch te formee-

vinden en wederliefde

Wezen eene werking

te ont-

naar buiten

uit,

eene werking die creaturen schept en zich met creaturen bezighoudt.

Die werkingen noemt men essentieele werkingen. Essentieel a parte hominis, omdat

zij

voor ons de essentieele openbaring

is

dan bedoeld

zijn

van Gods

almacht, heiligheid, gerechtigheid en liefde. 2.

dat

Die essentieele werkingen nu hebben

niemand

Wanneer krachtens alle

Bij

niets

eene

zijne

dragen

3.

of

Hij

zij

buiten

wereld

vrijmacht. het karakter

God Hem

dit karakter,

verplicht

om

dat die

zij

vnyzijn, d. w. z.

werkingen

te

doen.

schept en den mensch formeert, dan doet Hij

Zoo van

is

vrij

het

met

dit

werkingen Gods,

alle essentieele

en vrijmachtig.

den locus de Sancta Trinitate moeten wij van deze essentieele wer-

kingen volkomen afzien en ze wegdenken als niet bestaande

ons inzicht

mysterie te verhelderen, ons terugdenken

dit

in

vóór de schepping,

ja

vóór het Raadsbesluit

tot

;

in

de schepping,

wij moeten,

om

de eeuwigheid, in

het

Eeuwige

wezen Gods, Tpo k-/.tx/3s?:7,^ kzo-juoi/. Wanneer wij nu dat doen, en wij vragen ons dan af, of er, afgescheiden van den y.iT/u.:^ en wat er in is, in het Eeuwige Wezen, op zichzelf genomen, alleen

neen,

bij

—

actu s p

zichzelven bestaande en zichzelven bekend, werkingen

dan u r

i

antwoordt s s

i

ni

u s".

de

kerk

met

de belijdenis daarop:

zijn, ja

dan

„Est Deus

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen