Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 486

;

:

LOCUS DE FOEDERÉ.

92

vóór het proefgebod ontving

Adam

mandatum om

en daarmee heel den Icosmos voor

het

paradijs

èn de vocatio ad imperium, èn het

God

tegen Satan te bewaren, terwijl evenmin betwist kan worden, dat

hij

reeds vóór het proefgebod de dusgenaamde zedewet en den drang tot

haar volbrenging ingeschapen

Toch was deze tot

God

in zijn

oorspronkelijke gerechtigheid bezat.

verbondsrelatie, waarin

hij

krachtens

stond, uit niets anders af te leiden dan uit

welbehagen,

God

een lex aeterna, die

niet uit

zijn

Gods

schepping

vrijmachtig

Op

verplichtte.

zichzelf

sloot wetsvolbrenging, nader te verstaan als volharding in de verbonds-

trouw, geen recht op hooger stand of hooger levensconditie

God

nochtans alzoo door

was

besteld

werd

in

ongehoudene genade, en drukt zoo de

Zijn

Zich

vrijmachtig

wet,

die

Dat

dit

waarin

relatie uit,

God

en vrijwillig tegenover den mensch plaatste, als de

even

Hij

in.

de promissio vitae aeternae,

vrijmachtig als

norma voor

menschen

zedelijk

mensch door

het eten

's

leven gesteld had.

Van een physico-psychische

sterking, die de

van den boom des levens kon verkregen hebben,

is

dan ook geen sprake.

Physische spijziging kan alleen het bestand van het lichaam sterken, niet het geestelijke leven. Geestelijk

werken

als niN

zeggen, dat logen

;

ook

van sacramenteele

karakter

dit

actie toe te

symbolische hier en

verricht

dienst

kon zulks alleen per symbolum of

al gaat het niet aan, dezer symbolische actie het

met den

bij

kennen.

Hoogstens ware

te

het Noachietisch verbond ana-

dienst, dien het

sacrament vervult

in

het Genadeverbond.

Zonder de termen van het Werkverbond notarieel

te

kunnen

for-

muleeren, staat alzoo niettemin vast 10.

als

dat

het een verbond

is

tusschen

God

als

God

en den mensch

mensch;

20.

dat

het

bondsgewijs

onder den eersten mensch geheel de menschheid ver-

insluit;

3. dat het

onder de menschheid tevens

insluit heel

de natuur, of wil

men den kosmos, waarover de heerschappij den mensch was toegekend; 40. dat het een verbond was tegen Satan, opdat Satan niet door den mensch de wereld aan God, en niet door de wereld den mensch aan door God hem verpande bestemming zou onttrekken 50. dat deze hooge bestemming van den mensch bestond in het uit eigen aandrift en door eigen daad te boven komen van het niet-gezijn

;

tixeerd-zijn zijner natuur, den

mori

in

het

non posse peccare

overgang et

mori

uit het

posse non peccare

et

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen