Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 735

:

Caput

De MediatoRIS Persona.

III.

evenzoo de H. Geest

;

met

dit verschil,

bare eigenschappen gescheiden

Daarin

het

ligt

natuur

menschelijke

mensch

De unione naturarum.

7.

dat de drie Personen door onmededeel-

niet

de Vader of de H. Geest,

kon de goddelijke natuur

;

kon

dan

vereenigen,

in

abstracto zich met

ook de Vader en de H. Geest

geworden.

zijn

Waar de Zoon de

goddelijke natuur op een andere wijze bezit dan de Vader

en de H. Geest, daar spreekt het van een eigenaardige wijze bezit

;

dat elk der drie Personen haar op

zelf,

dat elk een eigenheid heeft

;

daarom spreekt men

van een concrete goddelijke natuur, van Vader, Zoon en H. Geest.

men ook wel sterk

gebruikt

de uitdrukking relative

zeggen, dat

relatief wil

;

33

zijn.

antwoord op de vraag, waarom

maar de Zoon mensch wierd de

§

zij

concreet

;

is

Echter heeft

misschien

de goddelijke natuur bezitten

iets te

relatione ad

in

Patrem, ad Filium en ad Spiritum Sanctum.

De menschelijke ons wel

bij

natuur, die Christus aannam,

de menschelijke natuur heeft

;

in

was

niet concreet.

Zij

is

het

een ieder onzer een bepaald concreet

werd door ons ik. De menschelijke natuur abstracto sensu is datgene, wat aan ons allen gemeen is. De menschelijke natuur is als 't ware het lak, het was, waarin door ieder mensch zijn stempel gestempeld wordt. Christus daarentegen nam de abstracte, ongestempelde menscheontvangen,

stempel

bepaald

dat

natuur aan, terwijl Hij de goddelijke natuur concreet bezat.

lijke

Joh.

1

14 wil dus niet zeggen, dat de Aóycg ophield Abyoc te zijn en Ta,^^

:

wierd, zoodat er een vervorming plaats had (gelijk de Neo-Kohlbruggianen uit

deze woorden lezen), een overgang van het een

den vasten KX'.

ïyhzTo

Ka^wv oq

Y-j

remansit

;

maar moet naar

die altijd als regel gegolden heeft

verklaard,

o'jk

het ander,

in

qui

erat et factus est

:

ïfivjvj

quod non

'6c

^u,

Dus

erat.

de goddelijke Persoon onderging geen verandering, en dus kon ook de goddelijke natuur

in

Maar zal

in

geen verandering vallen.

het

eenige,

wat geschied

is

is,

dit,

dat Hij, die

God was,

is

en

zijn

onverminderde goddelijke natuur en majesteit, daarbij nu heeft aange-

nomen de menschelijke

natuur.

Hier geldt het beeld van Ambrosius

:

Wanneer de zon aan den hemel

straalt

en een wolk onderschept haar glanzen, dan wordt de zon daardoor niet gedeerd,

maar van

alleen

God

is

er

den hemel en

Door deze

is

—

een nebuia tusschen mij en haar.

vleesch aanneemt, daar

blijft

Zoo ook waar de Zoon

de „Zonne der gerechtigheid" schitteren aan

de humana natura slechts een nebuia, qua coram oculis celatur.

Kstv<jivix

ontstaat nu een

[xirby^r]

en deze

en middellijk.

Rechtstreeksche gemeenschap

tusschenkomst

van

een derde

schap daarentegen, waar

zij

Zulk een communicatio

in

nu

is

tweeërlei,

daar,

aanraking treden.

niet plaats heeft is er

is

in drie

n.1.

rechtstreeksch

waar twee zaken zonder Middelijk is die gemeen-

dan door tusschenkomst van een derde. opzichten

communicatio idiomatum.

10

Y^oivuivix

20

Kocvuivix y^xpia-/u,6(.T(jiu

„

„

charismatum.

3

xotvuivix aTTCTcXea-fixrwv

„

„

apotelesmatum.

l^i(jifixT(^v

of

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen