Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 598

:

:

LoCus DÉ Christo (Pars Prima).

50

OVER DE ONDERSCHEIDINGEN.

2.

de paragraaf hebben wij drie onderscheidingen aangegeven

In

tusschen de persoons- en ütelnamen.

ƒ.

de persoonsnamen zien op het wezen, de naturen en de staten van den

1.

„De Zoon des Menschen" en de „Zoon van God" slaan op de natuur;

Christus.

de „Man van Smarten" en de „Heer

der Heerlijl<heid" drui<ken de staten

de titelnamen zien op het ambt,

2.

hetzij

samengevat

uit.

den naam „Imnia-

in

nuel", hetzij onderscheiden in profeet, priester en koning.

tusschen de vaste en losse namen.

II.

2.

dit

namen

vaste

1.

namen

losse

maar

Raad,

in

op

den

fiirrirrii:,

„brood

als

aldus

niet

is

als nDX,

KÓptoc, Christus,

den hemel", morgenstar" enz. ZooJesajaQ

uit

vatten, dat wij Christus altijd

te

levenden

zin,

dat in

ons gereflecteerd en uitgesproken wordt

Hem

als

iets

moeten aanroepen

geopenbaard

:

5; als

wat door

is,

Raad.

namen en de namen in beeldspreukigen zin. zooverre ze re ipsa het wezen en ambt uitdrukken,

tusschen de eigenlijke

ƒ//.

de eigenlijke

1.

Jezus enz.

in

als

de Goede Herder, de Heer, de Verlosser, de Zaligmaker en Heiland.

de beeldspreukige als: de Alpha en de Omega, de Leeuw

2.

uit

Juda's stam,

de Zonne der gerechtigheid enz.

De naam

A.

komt

Hierbij

30

:

22—29

de eerste plaats de zalving

in

en Exod. 30

slechts

zalfolie

\p>.(rrbc of n^if^p.

eens

vermeerderde; dat zalem en

zij

:

gemaakt

traditie der

heeft en dat

den tweeden tempel

in

in

niet

aan een

~ir

zij

zelf

sprake.

ter

Rabbijnen sinds dien

is,

Cf.

(d.

w.

z.

Exod.

dat Bezaliël deze

tijd

van

zelf steeds

van Jeru-

gevonden werd.

deze plaats de bereiding van de heilige

en met hoe strenge straf wordt

beschreven, of

De

leefde en nooit ophield tot aan de verwoesting

Hoe nauwkeurig wordt maakt

33.

iemand die

hij

niet gedreigd, die

er niet toe

competent

is)

zalfolie

haar nage-

toebediend

Het is dus een ernstige zaak. En wij moeten wel bedenken, dat goed staan, zoo deze plaats voor ons bewustzijn niet dezelfde kracht

zou hebben. wij niet krijgt,

die

zij

in

de dagen der Israëlieten had, en die de Schrift

hecht. Pondereeren

dan gaan wij Evenals

in

mis

zelf er

aan

wij alleen die gedeelten uit de H. S., die ons aantrekken, ;

ook onze opvatting der

Schrift

moet

schriftuurlijk zijn.

een symphonie de ééne toon sterker, de andere toon minder geac-

en dit niet afhangt van de willekeur van den kapelmeester, die maar van den componist zoo zijn er ook in de H. S. deelen, die sterker en minder sterk op den voorgrond treden, en nu moet in de prediking des Woords de Dienaar niet vragen, wat hem zelf het meest imponeert, maar centueerd

is

het uitvoert,

;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen