Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 510

LOCUS DE FOEDERE.

116

behoorde

maar

eigenlijk

alleen thuis

het sluiten van

bij

kwam, zou men zeggen,

dan

eenmaal gesloten,

Maar nu was voor eiken offeraar elke Door zijn offerande entte hij een sluiting. gemeenschappelijke

Israëlitische

het

dat

dus,

er

in

Het

van

menschelijk geslacht.

als

verbondspartij,

n.1.

als

daarbij nooit van

Adam

die vanzelf geënt

krachtens

zijn

werd op de

schepping reeds stond.

We

onderscheiden

is

mensch,

komen

We

vonden de Drieëenheid eenerzijds staande alle menschen eveneens in een eenheid,

en daartegenover

menschelijk

Evenzoo

De Drieëenheid

geslacht.

zelf

vanzelf

niet

een

vreemden hoek

elk uit een

God

bepaalde

relatie

Ook

ab homine ad Deum.

hominem

et

karakter,

zoodat

alles,

die

een verbondseenheid. partijen.

tot elkander,

God

n.1.

en de

maar behooren

den mensch geschapen, en

zelf heeft

voort,

is

Die twee

de menschheid een verbondseenheid.

bijeen krachtens de schepping. vloeit

is

op het generale. Dit

de heilige Drievuldigheid, en anderzijds de veelheid van personen

in

het

rustte

twee groepen van personen, eenerzijds de drie

elk verbond,

bij

personen

niet

Maar daarom

onzer paragraaf handelt over de momenten.

slot

evenals

dat

het paradijs geen verbondssluiting noodig was, wijl

algemeene verbondsrelatie, waarin

VII.

Was

verbond.

persoonlijk verbond op het bestaande

verbond.

Werkverbond een verbondsafspraak was,

hier,

't

zout niet meer te pas.

offerande een personeele verbonds-

Dat particuliere verbond

verbondssliiiting sprake. bevestigt

het

hieruit

de relatio reciproca a Deo ad

twee

relatiën

dragen het foederale

wat de verhouding tusschen God en mensch uitmaakt,

mechanisch ingebracht is, maar organisch krachtens de schepping Deze verbondsrelatie zoowel tusschen Vader, Zoon en Heiligen Geest tusschen mensch en mensch en evenzeer tusschen God en mensch heeft iets

bestaat. als

genomen wordt als niet-God, als anti-God. Deze geheele verbondsrelatie kent geen ander doel, dan dat Gods Naam worde

slechts één motief, dat Satan daarbij

geheiligd, Zijn koninkrijk

die verbondsrelatie deze, dat de

en dat

God den mensch

relatie

is

schepping

het

den

vrije decreet.

mensch

Ook de

mensch Gode

Het

zelf is

geen noodzakelijkheid, maar volgt

uiting,

is

uit

Die

De het

daarom zoo. Die verbondsrelatie dus vindt haar deugd en heiligheid, maar in trouw en het daarmee in

geloof

;

Trla-Td;

op Gods trouw en de triomf Gods

proefgebod

scherpste

moet toewijden,

het eeuwige leven toezegt.

een lex aeterna, maar e beneplacito Dei.

correspondeerende religieuze begrip, rust

de uitdrukking van

relatie is

ethische uitdrukking niet in

De wereld

is

heel Zijn kosmos,

summum bonum,

niet voortvloeiend uit

van

Nu

kome. Zijn wil geschiede.

de

resumptie

van

die

geheele

in

en

ttig-tU, n;2X

en

nii'DX.

de trouw des menschen. relatie,

gebracht

tot

haar

en even deswege de beslissing voor geheel de toekomst van

het menschelijk geslacht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen