Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 212

LOCUS DE PROVIDENTIA.

212 aangediend.

Altoos

de

is

waarop samenhangende

achtergrond,

geheel, een machtige kosmos, een

alle

ding zich vertoont, één

structuur.

In de eerste plaats wijzen we op Ps. 19. Waarschijnlijk zal eerst in dit verband de geheel eigenaardige beteekenis van dien Psalm ons duidelijk worden. Het eerste deel loopt tot vs. 7, het tweede van vs. 8 tot slot. Reeds bij eerste lezing

valt

natuur,

in

oog,

't

8—10

VS.

het

in

eerste

sprake

deel

is

van de dingen der

nnin, de zedelijke wereldorde.

hooge karakter aan

heiligheid en het

van

dat

tweede van de

het

in

te

zeven maal de naam van Jehova genoemd.

van de ordinanties der natuur,

als

Om

toonen wordt naar het

van

de

Van

daarvan de

heilig zevental

zoowel

beide,

ordinanties wordt de

zedelijke

vastheid aangewezen.

Dat

zoo

dit

we

zien

is

vs. 5.

in

Het richtsnoer

Waar de zon dag

die de orde der dingen regelt.

is

een bepalende macht,

en nacht, avond en morgen

en schaduw maakt, trekt ze over de aarde een richtsnoer, waardoor het

licht

wordt bepaald.

leven

hun

aantal

zoo

is

Daar

zijn

minimaal,

wel individuen, die daar tegen ingaan, maar

dat

1400.000.000 niet meerekenen.

men

eigenlijk

zeggen

Tot op den huldigen dag

kan, dat ze op de regelt

de menschheid

leven naar het richtsnoer, dat de zon trekt. lm groszen und ganzen worden

zijn

ook

zij,

kou

kunnen

aan

te

ertegen

die

ze

geven,

ingaan, door de zon beheerscht,

(Om

niets doen.

want tegen warmte en

de regelmatigheid, waarmee de zon werkt,

de berijmer nog niet zoo'n kwaad woord,

gebruikt

n.1.

even-

redigheid.")

Richtsnoer

ordenende

is

hier het

macht.

Zij

woord, dat straks heet niin, de niin der natuur, de

komt van boven

:

want de aarde beheerscht

niet

de

hemelen, maar de hemel de aarde.

Daartegenover nu staat

het

in

tweede deel de

nin;» n'iin,

de ordinantie voor

het geestelijk leven.

De over

eerste

in

is

natiën

alle

met de tweede de D^nbN nnin, universeel, gaat

tegenstelling

en

volken

:

geen spraak en geen oor, waar hare stem

niet

gehoord wordt.

De tweede

is

de

alleen tot haar recht

de

eerste

in

tegenstelling,

onwrikbaar vast sprake In

:

ordinantie

is,

van Jehova,

van den God

Israëls, komt dus En die staat eindelijk ook hierin met dat de Torah van de natuur geen afwijking kent,

onder Gods volk.

maar

bij

de tweede zien

we

reeds dadelijk van afwijking

„Reinig mij van mijne verborgene afdwaling."

den

IQ'^e"

Psalm wordt op het schoonst heel het

stuk, dat

we

behandel-

den, uitgelegd.

Job 10

:

21, 22. „Eer ik

henenga (en

niet

wederkom)

in

een land der duis-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen