Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 806

:

Locus DE Christo (Pars Secunda).

104

dan

is

dood

hij

persoon, krachten, talenten, gaven en vermogens voor

in zijn

nu en voor eeuwig. Christus in zijn onmetelijl<e liefde

zoodanige

zelf had,

straf

voor ons

komende om, te

terwijl Hij het leven in zich

dragen, die ons den vrede zou aanbren-

van dood en vloek verlossen zou, heeft met den arbeid zijner ziel dood geheel aanvaard. Aanders kon er voor ons geen verlossing dagen die dood moest gedragen. Nu is er echter zoowel bij den dood als bij het leven een extensieve en een

gen

en

—

dien

Extensieve dood

werking.

intensieve

rampzaligheid

eindeloos

uitgebreid

De dood

het menschelijk aanzijn.

dood

gegrepen

niet

over

tot in

den

heel

intensief

de diepste diepte der

duur en uitstrekking van

evenals het intensieve leven, de

is

maar gegrepen

uitgebreidheid

zijn

in

de dood

is

in

zijn innerlijke

kracht.

Wat

nu

wij

extensief

eeuwig hadden moeten

lijden,

heeft Christus in een

kortere spanne tijds intensief geleden.

deze

Als

verwisseling

mogelijk ware geweest, dan zou geen zondaar

niet

Want dan zou

kunnen worden.

ooit verlost

hebben moeten doen

als wij

Christus even lang over de straf

en daar er voor een zondaar nooit een eind komt

;

aan de rampzaligheid, zou er dus ook voor Christus nooit een einde aan den

dood

gekomen

zijn

dan zou

;

Hij

nooit zijn riAc.; bereikt hebben en zou er nooit

een vrucht der verzoening voor den zondaar

zijn

non"

sine qua

in

De

voortgebracht.

van de uitwisseling van den extensieven en intensieven dood het verlossingswerk.

Dis mogelijkheid van uitwisseling berust op het verschil van

God

heid.

extensieve

Maar mag bij Bij

ook

al

dat

is

de

knoop, de nodus van het

wat

bij

creatuurlijke existentie tot in alle eeuwigheid uitgebreid

geconcentreerd

wordt

die

is.

extensie van den duur van het lijden afgenomen, toch

het intensieve lijden niets afgedaan van alle instantiën van dat lijden.

boom moet

een

wortel, stam, tak, bloesem, vrucht en blad dood, zoo

den mensch

bij

liggen in dien eenen

Was

;

en eeuwig-

Christus intensief den dood voor ons gedragen, dan heeft daarbij

Hem

bij

geschapen

tijd

tijd

de modaliteit.

dit plaats, dat

wordt,

den

heeft in

nu

Heeft

mogelijkheid

dus de „conditio

is

ziel

en

een

lijn

lijden alleen

lichaam des

;

moet

duizend dooden

dood opgesloten.

nu de mensch een

zou dat

van den dood doorgestorven

alle gradatie

Tviufxx, d. w.

z.

asomatisch

psychisch lijden geweest

bestaat,

is

doods voor de

in

heel die

ziel

en een

lijn lijn

zijn.

(gelijk

de engelen) dan

Maar daar de mensch

van den dood een dubbele

uit

lijn

des doods voor het lichaam en

Christus, die in zijn onmetelijke liefde onze Verlosser wilde zijn, heeft

daarom

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen