Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 298

LOCUS DE MAGISTRATU.

270

Heeft nu het volk iets te zeggen ? Ja, immers de representatie van het

Israël.

volk

Samuël komend, komt

tot

en

volk

het

hem op voor de

bij

oud

dat Samuël te

zegt,

is

vrijheden en rechten van

geworden om het bewind langer

te

ze willen, dat er een verandering plaats grijpe en dat ze een koning

voeren, krijgen.

Vooral voor het noodigd, maar

Sam. 10

1

deed

hun verzoek

zij

niet naar eigen

Natuurlijk geschiedde

mnx

geslachten en der

Sam. 3

2

Uit

dit

een opstand

ze tot Samuël met

de keuze van een koning overging, hij

de stammen naderen.

liet

door de vorsten der stammen en de hoofden der dat

blijkt,

dit

die

van volksrepresentatie ook

initiatief

tegen

de oudsten

hier

te

bewegen David, dien

zij

nu geen bevoegdheid was

bij

in

gedachte gekregen

zijn

Alleen

zijn,

hier

om met

hen

als

in

Abner met hen

als

er

het bestuur van

als veldheer het nooit

oudsten zoo te spreken.

oudsten spreekt, bewijst genoeg, dat

zij

Het

mannen

bevoegd zijn. Salomo kent en erkent evenzoo de volkshoofden. Hij legt geen band op eigen houtje of naar eigen goedvinden, maar hij erkent de die in dezen tot handelen

Kon. 8

1

hebben

Abner

Wanneer

de oudsten handelend optraden, bestond daarvoor een reden.

als

dus, dat

feit

om

de hoofden van het volk

rijkseenheid in te grijpen, dan zou natuurlijk

zoo

Israël.

reeds lang tot een

koning over zich begeerd hebben, nu ook als koning te nemen.

de

om

den koning ageerden

verwekken. „Abner nu had woorden met de oudsten van

te

Abner tracht

tot

goeddunken, maar

werd door diegenen,

aangegrepen

komen

opzichte van de regeering en rijkseenheid.

n'^n.

17

vs.

in ten

Toen Samuël

17—20.

VS.

dit

hij

eigen beweging, geheel spontaan

uit

advies en dienen

deze plaats van belang. Niet toch daartoe uitge-

initiatief is

vs.

1,

2.

magistratus inferiores, zooals Calvijn ze terecht noemt. 1

Kon.

geducht.

20

De

VS. 7, 8.

Hadden we

van Benhadad, den koning van Syrië wordt doen met een autocratischen monarch, zooals de

inval

hier te

van Rusland, dan zou men eenvoudig handelend opgetreden zijn. Dit evenwel doet de koning van Israël niet. Het was de vraag, of hij het op een keizer

oorlog

wagen zou

of

Benhadads eischen

inwilligen.

elkander geroepen, brengen nu advies

bij

en het op een oorlog wagen, terwijl Hier

is

dat

hij

De

2 Kon. 23 vs.

den koning hun steun toezeggen.

1,

koning gevoelt, dat

2. hij,

zal voeren, ja

Er

is

om

dan neen.

sprake van de reformatie onder koning effect

met het rijksbestuur

in zijn

de magistratus inferiores erkennen moet, reden, waarom

om

in

magistratus inferiores

de eischen moet afslaan

dus het optreden van de magistratus inferiores beslissend voor de vraag

de koning een oorlog

of

zij

uit,

overeenstemming met hen

te

handelen.

hij

Josia.

De

land te sorteeren,

ze dan ook oproept

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen