Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 483

§ ons wel de zonde

hoe

blijft,

vraag

bleef

die de

lijn

gezonken

open.

;

en

boom

in

den ouden

Er werden die

al

geen

dus

loei

't

;

werd

strijd

is

als

gezet, er ontwikkelde zich een proces niet

zijn

gekomen, ze vonden

rust

tot

;

en

dien

die uit elk die draden

terugloopen

in

in zijne glorie, Trkvrx

v.q

bundel

dooreengestrengelden

der Dogmatiek, den locus de Deo,

uitgangspunt

zij

een nieuwe

gevonden.

niet

Daarom komt nu deze laatste locus, den draad opneemt, waar die was blijven steken al

dooreenstrengelt het

den locus de

aanschouwen, doch

harmonie.

onderlinge vorige

aanvangen

stekjes,

maar de momenten

;

te

bestaan

blijft

en de oplossing van dien

;

Bij

wonder der verlossing, der heiliging des zonbleef nog door zonde bevlekt en hoe hij daarvan De locus de dat probleem werd niet opgelost.

op tegenover de menschheid, die

treedt

deze wereld.

vraag, hoe nu deze tegen-

ons een nieuwe, organische eenheid

geeft

uit

het

—

Ecclesia

deze

Daar ontstond dus een scheiding

En op de

voltooiden arbeid.

zijn

—

verband met den

bleef in

moest weg

Hij

volbracht werk scheiden.

Salute aanschouwden wij daars; doch de geloovige volkomen wordt verlost

der

maar op dien Christus

wordt weggenomen, ontvingen wij geen antwoord.

stelling

in

verband met Gods heiligheid

in

het signum crucis drukken.

zijn

Hem

tusschen

en dat wel

den locus de Christo trad voor ons op een Middelaar,

In

der gratia opent Kca-fxoi;

moest van

Hij

haar oorsprong en wezen kennen, maar, waar die zonde

in

weg komt

ze

Introductio.

1,

doet

Zoo komt in dezen locus de eindharmonie van eiken locus en van al de loei saam aan het licht. 2. Doch hiermee zijn wij er nog niet. Voor de Dogmatiek als systema is het niet genoeg, dat al de loei worden geresumeerd en de postulaten der loei (x-Itóv.

hunne

rust vinden, de

Dogmatiek moet ook,

om

juist

systema

haar

te zijn, in

uitgangspunt terugkeeren. In

hoofdzaak nu

leert

de Dogmatiek ons

niet-God wil zeggen dat, wat tegen

God

God kennen

over

beheerscht wordt, zich ten slotte toespitst tot

over

God komt

te staan.

In

zich

Dogmatiek

uit

Het zoo absoluut het

zijn

leert

niet.

Zij

tot

dualisme

maken

is

dit

harmonie

te

(cf.

Luk. 8

aan

den

:

32)

;

Maar de

chris-

komen.

relatief bij

God

de

booze geesten

ze moeten een

:

door

B-zbg eerst

o-l

satanisch wordt.

en zoekt deels zich

door een zondig, satanisch karakter aan te nemen.

vragen

y.óa-fioc

altijd

te staan,

zelfstandig geweest, dan had het den KÓa-fzcg niet

Nu evenwel

Hem

dualisme eeuwig;

dat het

God komt

behoort dus

en het niet-God. Dat

transcendentaal door

Satan en dus vijandig tegen-

onderwijst,

stand te rukken tegenover

geboren te

dit

in

Parsischen zin nu

voortdurende disharmonie zonder ooit telijke

staat,

behoeven

„of ze in de zwijnen

Ware

te verderven.

mogen varen"

woning hebben en daartoe hechten ze

en alzoo wordt de natuur gedenatureerd.

Vandaar, dat

zich

men

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen