Dictaten dogmatiek. Locus de Salute, Ecclesia, Sacramentis - pagina 451

;

§ 2e behoort de vraag,

De

13.

ecclesiae regimine.

271

hoe de mensch, die eenmaal zoo staat tegenover Gods

wet, nu daarnaar zal wandelen.

wat nu de wezenheden aangaat, hoort

Alles

de dingen, die de ethiek als Lehnsatze

zijn

Dezelfde verhouding vinden

Ook van de

we

uit

Gods wet

heeft af te leiden.

tusschen dogmatiek en kerkrecht.

van het kerkrecht heeft men wel de poging gewaagd,

zijde

den Locus de Ecclesia

gaan

te

de dogmatiek moet overnemen,

uit

de ethiek daarvoor nu de levensregelen

terwijl

eerst

alleen tot de dogmatiek, en dit

te

behandelen en

alle

zaken

uit

Dezelfde fout derhalve als de ethieken van Martensen

afleiden.

om

de Heilige Schrift c.s.

aanschouwen gaven, die er alle op uit zijn, om de dogmatiek te vermoorden. Maar evenals de ethiek geen enkel oordeel vellen mag over het wezen

te

der zedelijke

van de

voïjfxtyx,

der

voófiivx

zóó

mag

kerk

zelf

Doch evenals de

ontvangen.

het kerkrecht geen enkele van de

opsporen, ethiek,

maar moet

wezenheden

die van de dogmatiek

na ontvangst van haar gegevens

uit

de

dogmatiek, de regels des zedelijken levens naar de norma van Gods wet moet

zóó

vinden,

is

ook de roeping van het kerkrecht, na de dogmata van de

het

kerk te hebben overgenomen, nu aan de hand van het

Woord

af te leiden

de

regelen, die voor de kerk gelden moeten.

Wanneer we nu

zullen spreken over het regimen ecclesiae,

eerst terug naar art. klaring,

waarin

36 van onze Confessie.

voor staat en

kerk

alle

dan moeten

we

Dit artikel begint met deze ver-

architectonisch beginsel

ligt

:

„

Wij

gelooven, dat onze goede God, uit oorzaak der verdorvenheid des menscheiijken geslachts, Koningen, Prinsen en Overheden verordend heeft, willende, dat de wereld

geregeerd worde door wetten en politiën, opdat de ongebondenheid der menschen

bedwongen worde, en het alles met goede ordinantie onder de menschen toega." Wij hebben hier dus met twee uitgangspunten te doen :

Ie

de souvereiniteit Gods;

2e het

en

feit

het

is

alle politiek

der zonde uit

de

en van

combinatie van die twee, dat het beginsel ontspruit van alle kerkelijk regiment.

Men is wel gewoon (We zullen dit meer in

de politiek van een

is

De

staat

is

christelijke

worden

uit

christelijk beginsel te spreken.

den breede behandelen

echter een verward begrip, waardoor

Dit

rijk

in

men

in

den aard der zaak even goed aanwezig buiten

als

onder de

Daarom kan de staat als staat nimmer uit den Christus De staat als staat hoort in het rijk der natuur, niet in het Wanneer men dan toch wel degelijk onderscheid maakt tus-

volken.

afgeleid.

der genade.

schen christelijk en niet-christelijk staatsrecht, dan eerst

den Locus de Magistratu).

zichzelf geheel tegenspreekt.

ligt

de oorzaak

hierin, dat

door Christus de belijdenis van Gods souvereiniteit en de belijdenis van

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen