Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 640

;:

Locus DE Christo (Pars Prima).

92

Om

maken, wezen wij er boven reeds op, dat

dit duidelijk te

de oecono-

in

mia Dei de eigenaardige werkzaamheid van den Zoon hierin gelegen was, dat de vormgevende, de stempelende God. Niet alsof de Zoon de vorm

Hij is

want

zich zelf zou hebben,

tx-jtx ïk

opdrukken van de vormen iv

xIt']»

crs(p!x

To'j

maar

(Ti^ifixTtyMc.

den

in

zich uitsprekende

Daarom

Zoon.

Dat heeft

daartoe

is

wereld tpkpz'.

Hem

bij

Nu

is

in

het hoogst

die

dus

Zijn

;

Hem

de

opgedragene. Wel het

daarom

is

Hij daartoe geordi-

het zijn van den Xoyoc

;

zonder die

Hij

Hem. Daarom xirs'j

;

zegt

niet bestaat.

Zijn

in

ligt

alle

Hem,

bij

Die vormen-

ook de Apostel, dat

Hij

doordat

Hij draagt alle dingen,

de vorm, het exempel van

vormenwereld (de Aóyoc den mensch

In

Deze bestaansvorm raakt dus

Wanneer nu

is

dingen wordt

txvtx in

in

den

stand

woord.

de mensch.

is

een

niet

vreemd aan den Zoon, maar past

niet

duvxixE'jic

T'rc

^óyxui.c inzit

gehouden door

is

Maar

wel zóó, dat

buiten

niet

phi^xTi

Logos de

is

thuis, en

staat

r';>

\oysc, want Hij

;

Hij niet gezalfd.

De vormenwereld hoort

maar de rijke woont de wijsheid

niet Ontologie,

Zoon

de

heet

mandato divino

Hij e

dineerd en met den H. G. gezalfd. ;

is

a-oiplx.

Die werkzaamheid nu van den Zoon

Messiasambt.

wezen

'Lo<pix

Niet in den Vader en niet in den H. Geest

vormenwereld. Gods,

de oeconomische werkzaamheid van den Zoon

is

öcsD oivM

uit

TLxrpóc; maar het plooien, aangeven,

ts'j

't

in is

den

y,ocrfx^c)

een lager en hooger

het zenith van alle bestaansvorm.

naast aan den Christus.

is een vorm A, een vorm B en een vorm denneboom en een leeuw, dan kan het graniet nooit in een denneboom en de denneboom nooit in een leeuw overgaan, omdat elk van die zijn eigen vorm heeft dus waar de ééne vorm is, kan de andere niet zijn evenals de lichamen ondoordringbaar zijn, zoo kan de eene vorm ook niet zijn het lichaam van den anderen vorm. Daarom kan in die vormen nooit een wezen ingaan, wat zelf een vorm heeft. Zal daarvan dus sprake wezen, dan moet het een wezen zijn, d^ zelf geen existentievorm heeft. Dit nu is juist het kenmerkende van het Goddelijke. Het Goddelijke heeft wel een wezen, maar geen

C,

b.v.

een

in

die

vormenwereld

stuk graniet, een

;

;

existentievorm. Dit drukken wij

uit

door

te

zeggen, dat

God

infinitus

is.

Alle

De Oneindige Dus is in den Zoon niet de een of andere vorm, die Hem het ingaan in andere vormen belet. Hier is het aanknoopingspunt, waarin niet het mysterie wordt opgelost, maar met tittelrjes de richting van de lijn wordt aangegeven, waarop de oplossing ligt. Van de andere zijde zien wij, dat die menschenvorm geschapen is naar het beeld Gods. Wel zijn de Engelen van een deels hoogeren vorm, wijl zuiver spiritueel, maar alleen bij den mensch wordt het beeld Gods gevonden. De mensch is S-c/xc (p-jo-c'M hij heeft de roeping om te worden i>i->^ t:'j öesi En alzoo is onder al die vormen geen vorm, die receptief meer vermogen bezit, om als tempel te kunnen dienen voor den Zoon van God, dan juist de mensch. vorm

bepaalt,

heeft

dat

beperkt,

geeft een einde extensief en intensief.

bepaalde, beperkte

;

niet.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen