Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 353

De magistratu tamquam

§11. maar dat

spreken,

den

in

hij

zaken van dogmata

zijn

qualiteit als

sprekend,

officieel

Paus ex cathedra apostolorum

in

eene genade van

infallibilitas heeft, als

Deze onfeilbaarheid

Heiligen Geest gegeven.

325

ministro Dei.

geldt dus niet in

's

Pausen

particuliere brieven.

Ditzelfde vinden

we nu ook

Waar men

koning

alleen

die

een

paarden, dan

hij

De

is

majesteit

niet

is,

dan staan die twee

komt daarom

alleen aan

als

jacht,

dan

een huis en

hij

aangelegenheden, waarbij zijne

ze zijn beiden jagers, en

gelijk,

den koning toe

in solio

evenals de ihfal-

Daarom moeten we tusschen den persoon

zijne majesteit scherp

onderscheiden

niet

Bouwt

op de

hij

hij

de onderdaan van den anderen jager.

aan den Paus ex cathedra.

van den koning en het

zijn pleizier

wanneer

Jaagt een ander persoon op een jachtveld, dat naast dat

majesteit niet geldt.

de eene jager

daar draagt

is,

figuurlijk, n.1.

Gaat een koning voor

zijn dit alle particuliere

van den koning gelegen

libiliteit

maar

koning meer, maar een particulier jager.

geen

hij

is

met majesteit bekleed

solio sedens, niet letterlijk,

in

koning handelend optreedt. koopt

de majestas der Overheid.

bij

heeft, die

onderscheiden en het

van deze twee, waaruit

juist al

metterdaad

is

het camarillakwaad,

wat met het hof in verbinding staat, is voortgekomen. Onze Reformatoren hebben daarentegen altoos gewaarschuwd en wezen er altijd op om wel te doen verstaan, dat Overheidspersonen in hun persoon gelijk stonden met de overige burgers en in hun persoon als arm hofvleierij

en

laffe

verheffing van

zondaar even ellendig stonden

al,

hij

voor zijne zonden een verlossing

eene wreedheid een koning te vleien,

God

dienaar van

te zijn,

En

als wij.

doen, opdat ook de arme zondaar met in

zijn

dit

moesten de Reformatoren wel

purperen mantel gevoelen zou, dat

Het

Christus noodig heeft.

men maakt

het

hem daardoor

wat voor hooge personen toch reeds

is

dan ook

moeielijk een

niet

gemakkelijk

Aan den eenen kant werpt men zoo een (TKÓf.v^xXov, een hinderpaal op voor den weg van hemelsche zaligheid. Aan den anderen kant nekt men daarmee de majesteit, het gezag. Gaat men persoon en majesteit verwarren en is de is.

miserabele figuur, dan spreekt men over de koninklijke waardigmen over den persoon van den koning spreekt, die slecht is.

koning een heid

alsof

Evenals

dan

de

majestas, die

daarentegen

De zaak staat

critiek

over

leidt tot

staat

des konings gaat, wordt ook de

gelegd heeft, door het

als

Vat men

gesleurd. Vleierij

dus zoo, dat aan de eene zijde de persoon des konings

met den ellendigsten zondaar en aan de andere

hij

slijk

eerbiediging van den mensch.

gezag geëerbiedigd blijven doet

den persoon

God op den koning

als gezag, dat

zijde

gelijk

moet het koninklijk

den koning door God

is

opgelegd,

al

persoon ook nog zulke rare dingen. dit

zoo op, dan gevoelt men tevens, hoe

we nu den klemtoon

leggen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen