Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 446

Locus DE Deo (Pars Altera)

12

Daar hebben

gedachte.

wij

kingen mee te worstelen.

nog Maar

dan

wij

wordt. In

Is

„persoon"

bij

woorden

als „vader",

„moeder" enz. hebben

wat

ieder weet dan tenminste,

;

mee bedoeld

er

dat net andersom.

is

Oud-Nederlandsch

het

overeenkomt. 't

concreets

iets bij

philosophische en dogmatische onderzoe-

alle

bij

En

„persoon"

is

bekend, ook niets wat er mee

niet

de Gothische Bijbelvertaling vindt men geen verwant woord,

In

overgenomen

het Latijn, eigenlijk

uit

nog

niet eens rechtstreeks

van de

maar meer langs den weg van het kerkelijk en klassiek Latijn, en van het Fransch. Wat „persona'' bij de Romeinen beteekende, is ook onbekend. Latere geleerden, waaronder zelfs Schiller, leidden het af van het Grieksche Romeinen,

Hoe

TTpóa-fjiTTsv.

wereld

ter

Anderen

elkander gemeen.

willen

eene samenstelling

er

Die etymologie staat nog

sonare, doorklinken.

De

eene verklaring.

De woorden hebben

het mogelijk?

is

het

een

koker

een

buisje,

soort

Nu

krachtiger gemaakt werd.

van

tusschen het woord en de zaak. heeten

„personam

en

zijn

hoofd afnemen".

zijn

eigen

begrip van „persoon" ik,

was

dat

Bij

was

dat

ik,

biedt toch

trompet, waardoor de stem grooter en

Maar

sonare geen sona maken.

persona

van per en

zij

Tusschen het gelaat en den mond

men beweerd,

heeft

roeper of doorklinker, omdat er meer sonus

van

Maar

een groote opening, bevond zich eene groote distantie met

masker, of

in zien

zwak.

met

tooneelspelers droegen namelijk een masker, een grooten

houten kop, die hun gezicht geheel bedekte.

van

vrij

niets

karakter

en

zedelijke

bezwaar tegen

eigen

die trompet zou

capiti detrahere"

echter in

dan het heele masker

beteekenen

het masker van

:

men tusschen twee wezens, woord voor ons tegenwoordig

caput (het eigenlijke

quot capita,

persona.

zijn

Naar

Men kan

dan toch eenige overeenkomst

zoo'n acteur onderscheidde

zijn :

er zit

dat dit de persona was, de

de stem kwam.

in

tot

Een acteur

persoonlijkheid

sensus is

heeft

alle tooneelspel.

;

caput carum), en

te beter acteur,

zijn

naarmate

en meer imitator

is

;

dat

gefingeerd hij

minder

is juist

het

„Persona", nu overgebracht op den

mensch in het algemeen, is dus de algemeen bekende indruk, het eigenaardige dat iemand van alle andere menschen onderscheidt. In verband hiermee wijs ik op twee uitspraken van Cicero, die hoogst interessant en van veel gewicht voor den locus de Trinitate zijn.

„Nobis personam

imposuit natura".

tusschen

iemands wezen

Trinitate

juist

op

en

aankomt.

zijn

Hier maakt

persoon,

„Intelligendum

iets,

est

hij

De

waar

het

bij

duabus quasi

het

rationis, altera

belangrijker.

En daar

niemand

iets

dogma de

communis ex eo quod omnes participes Deze uitspraak is nog est tributa." het éene wezen van den mensch twee personen. „Twee kan onbegrijpelijks in, en niemand zegt

quae proprie singulis

Hij leert hier in

vindt

11,28:

a natura nos

indutos esse personis, quarum una est

sumus

off.

dus eene onderscheiding

:

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen