Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 166

Locus DE Deo (Pars Prima.)

148

menten krachten

uitoefent,

Natuurlijk staat dat

Dat

dus

is

Immers,

tt-jvjixx

maar

niet armer,

ze

x-jvjix-x,

dat

zonder middelen ?

doet

het

rijker

dan het

tv-jvjijlx,

dat ze wel noodig heeft.

dan voertuigen en geleiddraden.

niet

zijn

het

of

hooger, dat geen van deze corporeele middelen behoeft.

heb mijne

Ik

mijn

ziel,

en daarin verschillende vermogens, die echter mijn oor en oog enz. gebrui-

ik,

ken,

om

te

dus

niet

in

hooren, die

respondeert met

onze

oog en

die correspondeeren

gens,

vermogen om van

zelf,

naar Gods beeld

ziel

God,

in

is

zien

te

enz. Het eigenlijke van de

te zien

membra

en

maar

mijne

ingewand

hart, is

in

is

niet in

dientengevolge

in

membra

waarin dan

iets

en nieren etc. Welnu,

geschapen, dan

met vermogens

bijv.

ziel,

in

zijn

corporis is,

ligt

dat cor-

wanneer nu

onze zielsvermogens vermo-

Wezen

het Goddelijke

Het

zelf.

ons opgekomen, maar het origineel er ons,

omdat onze

naar

ziel

zijn

beeld

En ons lichaam is er weer op geschapen, om die zielsvermogens te dienen, de vermogens namelijk, die ook bij God aanwezig zijn, maar bij Hem zonder instrumenten werken, waar ze bij ons aan die instrumenten gebonden zijn. Al die uitdrukkingen dus van „de hand des Heeren", „het oog des Heeren" enz. strekken niet om te kort te doen aan Gods eere. Neen, maar

geschapen

is.

aan de instrumenten en toch bij machte het Urpneuma, naar wiens exemplum ons pneuma

ze toonen aan, dat Hij, als niet gebonden

om

zijne

gevormd

vermogens is,

te uiten, is

en die deswege

in

dezen kan spreken: „Zou

in

om te)

te)

hooren; zou

zijne Heilige Schriftuur vol majesteit als regel

Hij, die

Hij, die

het

vermogen hobh^n

het oor plant, niet (het

oog formeert,

niet (het

vermogen hebben

om

aanschouwen?" [De Theophanieën en de Incarnatie worden natuurlijk in den locus de Christo in den locus de Deo, vinden wij den wortel. Eerst door deze beschouwing van het anthropomorphisme wordt het duidelijk, hoe God den menschelijken verschijningsvorm kan aannemen, beide in Theophanie en Incarnatie, zonder aan zijne Goddelijke natuur te kort te doen.] behandeld. Maar hier

ter

De simplicitas Dei. De simplicitas Dei behoort bij het „wezen" en sprake te komen. Ook onze belijdenis maakt dit

te

spreken

VII.

A.

over dat

te

wij

van

gaan

„een

tot

apart

bij

gecatalogiseerd.

bestaanswijze.

de „eigenschappen"

onderscheid, door in Art.

1

eenig en eenvoudig geestelijk Wezen", en eerst daarna

de opsomming van de virtutes Dei. Het

God noemen,

eenvoudig worden

niet bij

en dat nu eenig en eenvoudig het

Wij

Wezen gevoegd hebben

in

is,

is

niet

een Wezen,

neen, maar eenig en

en eerst daarna worden de virtutes

deze simplicitas Dei

te

doen met eene

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen