Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 554

Locus DE Christo (Pars Prima).

6 in

dezen locus zien hoe ook de gratia niets anders

God

van

God

als

te

midden der

Wij zagen eveneens

Gods

reiniteit

zucht

U

;

niet

is,

dan dat God God wil

overwonnen want

souvereiniteit,

zijn

niet dwingelandij

dan

Zich mainteneeren

't

den locus de Peccato, dat de handhaving der Souve-

in

niets anders

lederen hinderpaal

is,

ellende.

hij

hebben, zich

te

in

bereikt zijn doel.

Souvereiniteit

maar de gedachte Gods

;

De

blijven.

Rijn, die,

na

den Oceaan werpt, handhaaft

Uw

„Ik,

:

is

niet heersch-

God,

laat mij

door

dwingen."

En de Schepping zoekt God te dwingen, doch God slaat elke aanranding wezens af. Wij moeten het dus niet zoo opvatten, alsof God het schepsel Het schepsel wil juist God inperken, inbinden, teruger maar aan opofferde. dringen, maar dat schenden van Zijn wezen nu duldt God niet. Dat is Zijn Die moet aan de orde komen in eiken locus van de Dogmatiek. Souvereiniteit. Wanneer wij thans van den Christus spreken gaan, wiens heerlijk wezen, naam en werk ons gaat bezig houden, moet dus van meet af principieel de dwaling Zijns

afgesneden

Dat

in

Christus uitsluitend met een verlosser te doen.

ook ten gerichte komen,

zal

Hij

2.

hadden wij

als

een eenzijdige, onware voorstelling.

is

wij zullen allen voor Zijn vierschaar

Tot

verschijnen, zoowel verlosten als onverlosten.

evenzeer

veroordeelen als

te

wanneer

begrip vervalscht,

schijnt

nu

Christus, die zich in

Rom. 3 Christus"

't

midden

21—25

:

daarin

niet

ons,

leert ligt,

de

dat

middel, geen doel.

inzien,

Men

Gods

van

herhaalt

Vers 26

leert

;

elk Christus-

is

zien.

Wij laten

alleen over de verlosten te handelen.

dier

te

hebben, ver-

te

om

zonde werpt

nu

naar

niet

handhaven.

finis finalis

„van de voorstelling van

geworden

is,

maar

„door de vergeving der zonden"

wederom, dat Christus

is

in

de

daarbij

kwam tot eene betoo-

rechtvaardigheid, ja opdat de menschen dit toch wel zouden

de Apostel het ten derde male

:

„opdat Hij rechtvaardig

zij".

gevoelt daaruit, dat wie op den kansel een evangelieprediking brengt, waarbij

het principieele doel

schoven,

Rom. 9 Gods,

:

blijkt

tweeledig

wordt voorbijgegaan en het middel op den voorgrond ge-

met dwalingen behept

zelf

is

en anderen tot dwaling

22 en 23 vinden wij hetzelfde uit

:

;

dat hier sprake

leidt.

van het einddoel

is

de voorafgaande vergelijking van den Ktpkfxvjc de pottenbakker ;

beheerscht het leem is

den Heiland

dat Hij „een verzoening"

betooning van Gods rechtvaardigheid

ning

Daarom

den locus de Peccato het zondebederf aanschouwd

in

maar naar twee kanten Gods Souvereiniteit

één,

te

om

niet los,

taak en ambt behoort

zijn

te verlossen.

wij in Christus alleen

den locus de Peccato dus nog

Maar nu

redden en

te

volkomen en vormt

„zijn toorn

maken den rijkdom

het,

waartoe

hij

wil

,

het doel

bewijzen en zijne macht bekend maken" en zijner heerlijkheid".

Vvs^pia-xt

Gods nu

om „bekend

en hSil^xcrSxi

zijn

twee

uit

moet.

parallelle begrippen.

Christus alleen als Verlosser te

Metterdaad

is

nemen

is

dus een dwaling, die er

de zuivere Schriftuurlijke uitspraak, dat Christus ook komt ten

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen