Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 164

Locus DE Deo (Pars Prima).

146

mensch

geschapen naar Gods

is

God op

van

maar

ons,

nu heeft geen

Dit

maar dan

Dei,

die

In 's

God

nooit iets van ons op

we

zijn

zijn

beeld enkel pneu-

wel quod ad aniniam creati ad imaginem

mee

heeft ons lichaam als zoodanig daar niets

van gedachten

lijn

menschen lichaam ad imaginem Dei creatum erat en men aan God een corpus toe te kennen. Iets wat nog naleeft

Roomsche

van

den

een

grijsaard,

kerk, die

Heiligen

God den Vader

Geest

als

en den Zoon als eene lam aan zijne voeten

lam

er dies toe in

voorstelt in het beeld

eene duif daarboven legt.

kwam,

de symbolische

Uit het

zweven

Iaat

symbool van duif en

de Roomsche kerk ook het beeld van den grijsaard

dat

duidelijk,

blijkt

symbolisch wil opgevat

uitstaande.

vroeger wel denkbeelden geopperd, dat ook

om

voorstelling van de

iets

kan overgedragen worden.

men de schepping naar Gods

zin, als

Dan toch

matice verstaat.

waaruit rechtstreeks volgt, dat er wel

beeld,

Maar ook

zien.

oude voorstelling, die Rome

geven

al

we

dat toe, toch spreekt die

er in na, als

zelf bestrijdt,

God de Heere ook

zou

een eigen lichaam hebben.

Hoe is het te verstaan, dat de mensch ook wat zijn lichaam betreft ad imaginem Dei is geschapen en toch God is en blij'ft rh TTvcO/ix? De weg tot oplossing van dit probleem ligt niet hierin, dat men aan God een corpus toeschrijft, njaar daarin, dat men het rapport tusschen ons lichaam en

onze

eene kapel

gezegde

:

om

een doosje, dan natuurlijk

in

mensch

den

de

uit

zijn

Een

is.

er

is

is

Geulincx en ten deele ook

een

was opgesloten

ligt

woningen hebben.

is dit

te vatten,

als

zeggen ten eenen-

een rapport bestaat tus-

zelfs reeds bij

koning,

Schillers

vrucht van de pantheïstische nei-

er in, dat er

wat

Iets

als

geen het minste rapport tusschen

Als zoodanig

voortkomen.

bewoner.

ziel

maar monistisch op

dichotomisch,

niet ziel

winkelier,

zullen onderscheiden alles is slechts

gelijk

wel terdege essentieel rapport.

is

Maar deze waarheid

onjuist.

schen het huis en

merkbaar

Er

het niet.

is

„Der Geist baut sich das Leib"

zou het lichaam male

ons lichaam,

Indien

een peperhuisje ware, waarin de

wil,

dit

Maar zoo

beide.

ging,

opzoekt.

ziel

Malebranche

een

gewoon woonhuis

een landbouwer, een bedelaar, ze

Ook

verschilt

hunne

Maar

kleedij.

dit

een accidenteel en mechanisch rapport, terwijl daarentegen het

rapport tusschen ons lichaam en onze ziel organisch

van ons lichaam

zijn

is.

De

de instrumenten, waardoor de geest

verschillende in

membra

ons overeenkomstig

aard en wezen de verschillende krachten of energieën uitoefent, die hem ter Wat ziet, is niet ons lichamelijk oog, maar onze uitoefening zijn opgelegd.

zijn

ziel;

de

eigenlijke

de ooglens, maar

in

de herse-

zenuwen met die ooglens zijn verbonden. wederom niet deze of die cel, maar de ziel,

die de cel

ziende

kracht

ligt

niet

in

En

nen, die door middel van

hersenmassa

is

het

alleen bezigt als de kracht

om

uit

te

voeren wat aan haar inhaerent

is.

in die

Dat-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen