Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 623

Hoofdstuk anders dan

pnfjLxrx

het

onze,

een

dan

:

;

zou het moeten

Xbycc

zijn Asy^c,

waarnaast geen

unicus,

tweede persoon.

is bij

p^z

189

ons nooit denkbaar,

na prux aphoristisch,

men nu waar van i /.d^ic gesproken wordt, want indien bedoeld was een woord zooals

en daarom moet

alles valt uiteen,

De

B.

„woord"

het eenheidsbegrip van

;

den nadruk gevoelen van het

tot

personen enz.

drie

na begrip, gedachte na gedachte,

uiten begrip

wij

De

III.

i

stempelt dezen Aóysc

bestaat

en die een absoluut

het artikel

andere

karakter draagt.

En wat

is

nu

Xbyoc^

ó

Wij zeggen zoo wel eens woordje)"

(of een

een minuut of

éene

Dat

10.

eene

veelheid

die

in

we dan

bedoelen,

wij

niet

éen

in

woordenreeks hebben, en velen bezitten

woorden eenigszins gebrekkige

dat

we

wij

onbekwaam, dat vermag

Stellen

onze gedachten hebben,

we nu

een

eens het

in

eindelijk

:

die aan heel den

Belijden

men

denkt

drukken, dan

uit te

y.ócrfj.sc

I

te

„iets"

brengen,

zijn

in

de wereld kon uitdragen,

denken we ons

Ja,

woord kunnen samenvatten.

dat de menschheid door éene gedachte moet

we

zich nu éen is

dat éene

ten grondslag

y-ia-fxcc

dat nu reëel, dan

:

18)

c

üiv

dq Tzv kóXttsv

wordt alsof

klaard

zij

dit

is

TcxTpzc

slvxt

beteekent

moet genomen gelijk

als

t:~j

beteekende

in

éen woord, dan zou

woord om heel de gedachte van den woord de uitdrukking van de gedachte ligt.

i

Ai^ju-,

dan

is

dat de Christus.

:

Trxrp^óq is

eene uitdrukking die veelal ver-

„Hij die de vertrouweling des

die gedachte niet tot haar recht.

Toch komt daarmede

Als

ziedaar

want om dat

uitdrukking die wij in het begin van het Evangelie van Johannes lezen

De (Cap.

blijft

die vele :

éene woord die gedachte kunnen worden uitgesproken.

in dat

is

dus een

de menschheid kon uitdrukken, dan zou men

we

zeggen

sterker:

gedachte

zijne

bewerkt worden, en kon men die gedachte neerleggen

En

we moeten vermogen om ;

;

we

God.

het leven van dat geheele "volk in éen

En nog

niet

uiten

toch, dat

zeggen, maar die

iets te

éen woord kunnen geresumeerd.

in

éene gedachte

volk

woord

maar toont

éen woord naar buiten

in

alleen

man zóó

dat een

dan zou die gedachte dat

we hebben

van het door ons gebruikte hulpmiddel

het

in

had ook nog een woord

„Ik

men maakt omwegen en herhalingen

beperken,

te

:

spreken, dan komt er vaak een speech van

overdrachtelijk gesproken,

is

eenheid

kunnen

gedachte

onze spreekwijze

in

en gaan

;

veeleer

:

dat het

een woord, dat,

maar

onze woorden,

als

Het

Woord, waarvan

£(>;

Vaders

is".

rcv K6?.7rsv tsD

hier sprake

is,

niet

eenmaal uitgesproken, van den spreker los een woord dat, gesproken, het eigendom

van den spreker. bij

iemand

ons de gedachte iets,

dan

is

hij

in

het

woord

vol, hij spreekt,

is

uitgegaan, dan

is

en ten slotte zegt

het er uit

hij

:

„nu

is

;

heeft het er

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen