Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 858

Locus DE Deo (Pars Tertia.)

168

van

tijdelijk

geluk

„Indien de hemelen daarboven gemeten en de fundamenten der

:

doorgrond

aarde

beneden

Israels

verwerpen".

ook

Ik

Hier

is

ook het gansche zaad

25, 26: „Indien Mijn verbond niet

:

hemels en der aarde

des

ordeningen

de

Ik

zal Ik

(DNip)

Eveneens Cap. 33 indien

kunnen worden, zoo

van dag en nacht;

is

niet gesteld heb,

zoo

zal

het

zaad van Jacob en van Mijnen knecht David verwerpen", (dn:^)

het

subiect

Ood,

maar de verwerping

van hulp voor het

in futuro,

tijdelijke leven.

Ook

Klaagl. 4

in

Hoe

sprake.

1

:

de

zijn

\s

van verwerping

den door ons bedoelden zin geen

in

vooraan

heiligdoms

des

steenen

op

alle straten ver-

verband hiermede verwijzen wij naar Psalm 118 woorden: „de steen, dien de bouwlieden verworpen hebben"

worpen."

In

genoemd

die steen

leeren

wij

de

22 de bekende

:

Elders wordt

etc.

een „kostelijke, uitverkoren steen", en juist aan dat begrip

van

beteekenis

verwerpen het best kennen.

het

In

Jeruzalem

bouwde men niet met gebakken steen, maar met natuursteen uit de bergen gehouwen. De stukken steen werden, zooals zij uit het gebergte kwamen, gebracht naar de plaats, waar het gebouw moest verrijzen en daar verder bewerkt. De bouwlieden zeiden van dien „uitverkoren steen" hier bedoeld, dat hij onbruikbaar was, ze konden er niets van maken, zij wierpen hem Ik zal hem stellen tot een hoofd des hoeks. opzijde, maar God zegt juist :

Hosea 4

In

als

een

:

6 komt het begrip

parallellisme

verworpen,

dat

dus met eene

gij

„dewijl

:

Mij

tijdelijke

het

gij

zelfs

de

tweemaal voor,

priesterambt

in

tweeërlei opvatting

verworpen hebt, heb

kennis

niet zult

bedienen"

verwerping. Evenzoo vinden wij het

God zal hen verwerpen, omdat Nemen wij nu al die plaatsen bij

„Mijn

zij

Hem

naar

elkaar,

niet

in

Ik

ook u

God verwerpt

;

Hosea 9

:

17

'.

hooren."

dan verkrijgen wij

als resultaat,

Oude Verbond nergens sprake is van eene verwerping van de eeuwige zaligheid dat wel het begrip DNp voorkomt, doch in gansch anderen dat

er

in

het

;

zin

voor

en wel hoofdzakelijk als verwerping van Gods gunsten. oogen,

moeten

Schriftuurplaatsen

en

wij

ons

dus

zeer

voorzichtig

zijn

bij

Met het

dit resultaat

aanhalen

van

voor de verwerping sensu specialissimo nooit be-

Oude Testament. Gaan we nu het Nieuwe Testament opslaan om het begrip „verwerpen" te xWw, tt : 13 : >. vinden, dan komen wij allereerst bij Rom. 11 15: v. yy.p Y.y.Tx'/.KxyV, KOTfzcUj TIC TTpÓT/.-rjpii;, it /xr, ^lor, Ïk viY.p'Wj; Hier komt duS a^3/?3A>j in den substantivalen vorm voor in een zin, die met de eeuwige zaligheid in verband staat, hetgeen blijkt uit het tweede deel van het vers, waar sprake is van de ^''^/7. Nu is de vraag echter komt het woord hier voor in den zin roepen op getuigenissen

uit het

:

'/]

:

'n

'c^.

r,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen