Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 647

§

(Joh. 2

tempel

dezen

„Breekt

De

4.

en

af

171

signis praecursoriis.

dagen

drie

in

zal

Ik

denzelven oprichten."

19).

:

„Maar

zeide dit van den tempel Zijns lichaams." (Joh. 2

hij

Die tempel

in

was

Israël

dus, gelijk

ook reeds door de

:

21).

profetie

was gezegd,

de symbolische voorafschaduwing der Vleeschwording. Matt. 23 standers. schijnt

;

:

Op

39.

het laatste gedeelte van dit vers beroepen zich de tegen-

waarop Jeruzalem weer in glans verJeruzalem wordt herbouwd, als de Heere Christus wederkomt", zoo

beweren

komt toch nog

„Er

iets,

zij.

Volkomen waar. Ook de Openbaringen teekenen ons het dat is niet een stad van Jeruzalem weer terugkeert. Maar :

Jeruzalem,

nederdaalt

dat

den

uit

dus niet

hemel,

vooruitzicht, dat steen,

doch een

het van steen gebouwde

Jeruzalem op den berg Sion.

Het koninkrijk, dat voor de Joden teloor gaat, wordt aan de heidenen gegeven. Matth. 8 10. Dat mede-aanzitten heeft eene bepaalde beteekenis. Volgens :

mochten de heidenen niet met de Joden aan ééne tafel Denk aan het gebeurde met Petrus te Antiochië. Nu zegt Jezus, aanzitten. dat velen, ttoAAcj, eene groote heirschare, van Oost en West, van alle kanten zullen aankomen en dat die zullen aanzitten „gleichberechtigt" met Abraham, aande Joden worden dus eigenlijk niet eens genoemd Izak en Jakob We hebben hier dus zitten, aan ééne tafel, in het koninkrijk der hemelen. den Joodschen

ritus

—

—

deze gedachte, die

heid,

er

de Joden eronder verscholen

dat

slechts

zal

bij

zitten.

Er

staat niet

Blijkens

;

een kleine minder-

„met het Joodsche volk,"

drie geestelijke stamvaders

maar „met Abraham, Izak en Jakob", de geestelijke Israël

zijn als

van het

de Joden verdwijnen onder de massa heidenen.

de gelijkenis

van de landlieden wordt het koninkrijk aan anderen

gegeven. g.

Nu moeten we

heeft

tot

eene

stilstaan

zending onder

bij

het

feit,

de Joden

:

dat de Heere Jezus zich bepaald

dus de afzonderlijke zending van

Christus tot Israël.

Vóór de opstanding bepaalde Christus' zending zich tot de Jodeu (cf. zijn gezegde tot de Kananeesche vrouw). Behalve even naar den kant van Tyrus, ging Jezus bijna niet over de grenzen van het Joodsche rijk. De discipelen, de twaalf even goed als de zeventig, zond Hij het Joodsche land door, Evangelie

Jezus hechtte dus wel

van

den

om

het

te prediken.

Christus

was

iets

zeer

bijzonders aan de Joden.

Zeer zeker

!

De

missie

bepaaldelijk en zelfs uitsluitend eene missie tot

Israël, de Israëlietische volksstaat kon zich eerst den dood eten aan het kruis van Golgotha. Zou nu het doodvonnis door Israël

Israël

;

want het nationale

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen