Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 636

1

Locus DE Christo (Pars Prima).

88 dat

wil,

maar de Zoon, middelschakel

Christus,

niet

zoodat geen schepsel bestaat,

gestempeld

sel

Krlcrifjic

Ty.trriC

door den Zoon.

zijn

en

van

Schepping,

alle

Dat wil zeggen, dat Christus

Tr.oorirïjcjj

is.

Omdat de Zoon nu schen

is

vorm, gestalte, bestaanswijze op dat schep-

tenzij

het creatuurlijke middelaarschap heeft van engelen,

daarom

dieren,

die na den zondeval een speciaal karakter

men-

middelaarschap de grondvorm,

creatuurlijk

dit

is

aangenomen

heeft in het Heilsmid-

delaarschap van den Verlosser. Terwijl

S'ie

er ten

Er

een

is

komt, dat deze vormgeving door den Zoon nog geen

bij

leven wekt, machteloos

gegoten wordt

waaruit

maar nu

;

zoolang niet de H. Geest komt en de vonk ontsteekt.

blijft,

olijfboom,

de

komt

olijfolie

;

een lamp, waarin die olie

om

nog de vonk noodig,

is

haar

opdat

te ontsteken,

brande.

zij

Vandaar zegt Jezus dat

in

op den Pinksterdag

eerst

16:7:

Joh.

(let

het

u nut dat

is

Vandaar

wegga".

ik

op de teekenen van het

de tongen

licht in

vuurs) de voltooiing van het werk uitkomt. dien

In is

Hij

spreek

Aóysc

van

ik

nu

h

Abyoc en

in

is

en

op

alle

dingen drukt,

ik

van Zoon, dan

Spreek

van Aóyzc, dan spreek

ik

de wijsheid,

nppn;

8

Spr.

spreek

;

„Zoon".

op het wezen, maar op

ziet niet

In het bewustzijn

die het stempel

is,

niet hetzelfde als

is

Wezen

het

Aóycq

wustzijn.

Zoon het

dat de

nu,

zin

Aóyoc.

'o

a-o^pix

wel

ik

van het be-

bewustzijn.

vandaar heet de Zoon

;

een

't

zoodanige

in Joh.

nppn, die niet

is

1

:

op-

genomen,

evenals onze kennis, door analyse, maar die, evenals sapientia een

primitieve

volkomenheid

het inbegrip

liggen,

hebben,

door

zijn

h

(dioq

o

Aóyoq.

b

-r,u

van

kennis

aanduidt,

van de vormen

is

aller

hetzelve geworden.

Aóyst; (wat er gestaan had,

Wanneer

wij

waarin

dingen.

dingen afgebeeld

alle

Alle dingen, die

Vandaar dat Joh.

1

1

:

zijn

niet staat kxI

ware de Zoon bedoeld), maar i^hc

nu spreken van den Zoon, dan kunnen wij op

brengen een scheiding tusschen

vormen

persoon en bewustzijn.

Hem

r,u

niet over-

Alleen een onder-

scheiding.

God zijn

is

actus purissimus.

en wezen, want

Bij

Hem

bij

Hem kunnen

vallen

zij

Dat geldt van den Zoon evenzeer. purissimus.

saam.

kelijk in

zijn Bij

Wat

wij niet scheiden daad,

Hij heeft niet een Aóysc,

maar

wij voor ons begrip onderscheiden moeten, valt in

Daarom

staat

er

ook

:

bewust-

saam.

o

\bycc

c-xpi-

ïyiviro

—

niet

:

is

Abyo^

Hem

wer-

Hij

werd

bewustzijn vleesch".

deze woorden moeten wij waarschuwen tegen eene misvatting. Er

zekere neiging

om

ze aldus te verklaren.

De tweede persoon

in

is

een

de Drieëenheid

werd een vernederend menschelijk wezen. Dat en v.v.

Txpi^ dit hier niet

Was

kan beteekenen,

de bedoeling

:

blijkt

uit

den samenhang met vers 14

de tweede persoon ging

in

zijne

vernedering van

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen