Dictaten dogmatiek. Locus de Salute, Ecclesia, Sacramentis - pagina 270

Locus DE Ecclesia.

90 hemel

maar

;

kan

v/e!

gelooven aan de uitverkiezing, aan de vergeving der

ik

De hoop daarentegen heeft altijd Evenwel komen geloof en hoop hierin overeen, zonden enz.

iets

toekomstigs

tot

haar object.

dat èn het geloof èn de hoop

onvoorwaardelijke zekerheid hebben.

hierom

Juist

hoop de

het beeld der

is

weet, dat de troon voor

hem

omdat een

erfenis,

weggelegd.

is

Alleen

de

is

erfprins b. v. zeker

hope van

christelijke

niets accidenteels afhankelijk.

Overmits de

de uitdrukking

/Att/»;

Hoofd en de

de Heilige Schrift, die

in

we

moeten

leden,

4, 5, 8. Fil.

:

3

10, 11

:

letten

op een reeks van uitspraken

hierop neerkomen, dat, indien wij met Christus

alle

geleden hebben, wij ook alzoo met

Rom. 6

van de lotgemeenschap tusschen het

is

vooral

Hem

zullen verheerlijkt worden.

Hetzelfde wordt hier eenigszins anders uitgedrukt.

.

Het behoort nu tot de essentie der kerk, dat, gelijk het lot des Hoofds is, ook alzoo dat der leden zij. Immers, ook bij jonge kinderen hangt de geHet hoofd heele toekomst alleen af van hetgeen in dat kleine hoofd zit. beheerscht

We

het

hebben

voor het

y.iipxXh

heerlijkheid

aangezien

van

lot

niet

een

Hij

van

In Col.

1

aanwezig

Deze

ïXyric

o-i),a«

de uitnemendheid van het Hoofd, en

is,

waarborgt

Daarom noemt Paulus anders

niets

is

het

1

Tim.

Hij 1

:

daarom aan 1

het

o-(i),ar.

Christus zelf de hope,

dan de lotgemeenschap met het Hoofd Christus.

5 wordt van de kXmg gesproken als van een kToyMaïvn^ omdat

:

in het

is

het

is

parallel,

van

uitvloeisel

y.i<pxkr,

dezelfde heerlijkheid.

omdat de

ook principieel in de kerk. maar uit de beteekenis van de de lotgemeenschap voort. Dat het Hoofd nu in

met een

o-fo^a vloeit is

is,

Zóó

de leden.

al

doen

te

ïXTTic

moet wederom worden genomen naar het vermogen.

zeggen, dat

in elk lid

wordt,

dat

uit

wordt.

Die spes

kind behoort.

zij

Hoofd.

van Christus' lichaam een zoodanige natuur geformeerd

natuur

die

dat

lotgemeen

zijn

dus een eigenaardigheid, die

is

Dit wil

Daarom

geloof,

is

hoop en

met Christus vanzelf geboren tot

de natuur

liefde in zijn trias

zelf

van Gods

de noodzakelijke,

de geheel normale en karakteriseerende uiting van het Lichaam van Christus. Volstrekt niet bestaat het eigenaardige karakter der kerk in recht doen, barm-

waarheid zeggen, het zich spenen aan zingenot.

oefenen,

hartigheid

deugden

zijn

deugden,

dan

ook

in

die

natuur;

de

fides,

mogen en vijvl

Sé

de

kerk kerk

de menschelijke natuur

in

opleven

kerk

maar ze vormen

dat

niet,

de

inhaerent

alleen

Wèl

vermogen van de menschelijke karakter van de kerk; ze maken

als

niet het specifieke

is.

Al deze

als zoodanig, en

karakteristiek voor de kerk zijn daarentegen

spes en charitas, omdat die het adhaesievermogen, het cohaesieverhet consortium uitdrukken.

/iiivei

Tria-Tic^

-'A^^V,

«yaT/j, ra

Vandaar dat Paulus

rpicn.

x'Vjrx.

zegt,

1

Cor. 13: 13:

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen