Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 632

Locus DE Christo (Pars Prima).

84 sprake

van een

is

mensch

en

een ander

ondergaan wordt door het lichaam van een

KXTy./.Xxyr,, die

aan het zaaisel

zal zijn

geiiji<

opkomt. Jesaja 55

(r'iax uit

:

lichaam, zoodat er

dit sterfelijk

in

waar gezegd wordt, dat een doorn

13,

en een distel veranderd zullen worden

in

waar sprake

maar „waar Jezus zegt „indien gij de kinderkens". En Hebr. 12 27, waar

van

is

een

^.yxyiyy/](Tic

een denne- en myrteboom. Joh. 3

w.

(d.

door geboorte veranderd worden). Matth. 18 u

verandert

niet

sprake

van een

is

van

txzróf.BrzfT'.c

3,

:

:

3 etc,

[i:/y.],

:

:

alle a-y.Xz-jófxzy..

nu, ziende op deze elementen in de Schrift, welke daarvan anamet de metamorphosen van de Heidenwereld, dan antwoorden wij

zijn

:

Niet de niet

gelijk

„van boven"

men

Vraagt loog

wordt

en

niet

z.

Tw

jUzr^B-icrig

de

o.vxyzv'jYi'n.c

niet het yévza-B-xi

rrx'AVjiuzvwj

;

;

TTxiSix

'lic

;

niet

de verandering van den doorn

niet

de verheerlijking op Thabor;

in

een myrte

;

niet

de verandering der gestorven geloovigen

niet

de verandering der geloovigen, die nog leven zullen deze gevallen

In alle

bij

Jezus' komst.

geen verandering van het subject, maar het

er

is

;

zelfde subject in denzelfden bestaansvorm. Bij deze allen

is

het

wordt het bewustzijn

van het subject niet veranderd. Bij

de wedergeboorte

menschelijk bewustzijn

van een

schelijk of

;

etc. blijft het altoos

het

dierlijk in

een menschelijk bewustzijn

dering in het subject plaats, maar de

gaan

in elkaar over.

niet

één soort

In

en de 3

Phil.

van een

zoo

blijft,

TxXvjofji,iv(siv

:

gelijk

is

er

ook geen

eigeni.

in

blijft

in

er heeft

;

dezelfde

;

een men-

wel veran-

de soorten

een kapel overgaat en het toch

metamorphose

in

de

^uzrkiyza-i,;

rCty

y.vxyivyyjTtc.

waar sprake worden aan het 21,

van een verandering van onze lichamen en

is

verheerlijkte lichaam in

wat

van Christus,

wij lazen Jes. 55

:

13.

is

evenmin

Dat

dit

zoo

dat het bestaande weggaat en er iets anders voor in de plaats

blijkt daaruit,

komt

bestaansvorm

Evenals de rups

sprake van een metamorphose als is,

een menschelijk subject met een

een overgang van een goddelijk

niet

is

{fjLZTy.^Krtc).

Als

de doorn een myrteboom wordt, bestaat de doorn niet

meer. Als de Heere verheerlijkt wordt, bestaat de oude vorm niet meer, maar straks keert staat de

weerom. Als de

zij

lijken der

geloovigen verheerlijkt worden, be-

oude vorm evenmin.

Zeggen wij

:

het subject van Jezus bestond voor den

zeggen, dat Hij ophield met

God

te zijn

y.iT/xoc,

dan wil

dit niet

en mensch werd, maar Hij bleef de-

ook nu nog is Hij in den hemel onze Hoogepriester. En dat is juist het eigenaardige van de Boeddhistische metamorphosen, dat, waar zij veranderingen aannamen, zij den menschelijken persoon niet lieten ophouden te bestaan. zelfde en zoo

Daarom

staan niet de Bijbelsche,

Christus op één

lijn.

maar de Boeddhistische metamorphosen met >

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen