Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 678

Locus DE Christo (Pars Prima).

130

op één

gaan

te

lijn

plaats van

Hem

Verlaagt

Hem

in

tot

men dan

niet, in

een hooge mensche-

natuur?

lijke

Nog meer wordt zeggen

wil

met de kinderen Gods?

stellen

aanbidden, het goddelijke

te

nata

natura

maar

niet passief

;

nagaan wat natuur beteekent.

dit duidelijk als wij

quae

ea,

est,

actief

perfectum maar futurum

niet

;

Natura

die baren, telen, voortbrengen zal

zij

;

niet

= quae genitura

est.

Deze

aanduidt

futurale vorm,

de t

(in

woord (pCa-i^; hier is alleen maar de substantieve vorm op mg, die de actie

ook

zelfde beteekenis ligt

genomen de

niet

het ürieksche

eenigszins het futuraal begrip),

ligt

en

in

dus

^-^vy beteekent evenals

en na

nasci

„telen"

Latijn

stammen, die beteekenen voortbrengen, producere. vis;

zich

in

^icrcc

het

gelijk

is

„teling".

eigl.

vis

naturalis

$c/

zijn

„Triebkraft" dat

;

het Grieksch en

in

—

Natura involveert het begrip van

is

natuur.

Als

wij

natuur onderscheiden van het begrip wezen, substraat en sub-

nu

dan

stantie,

wezen

beduidt

:

bijv.

is

waardoor het

het organisch geheel van trekken

eene schepsel van het andere onderscheiden wordt.

Het wezen van een dier

Waarom

anders dan dat van een mensch of engel.

Omdat God de

?

wezen van een dier anders getrokken heeft dan voor een trekken mensch of engel omdat m. a. w. elk hunner andere notae necessariae heeft. Het wezen van een mensch is er dus eerder dan de mensch zelf, d. w. z. hoe de mensch voor

het ;

zijn

zou lag reeds

De

substanties

wezen dus

het bestek

in

wezen

het huis in

Gods

gedefinieerd voor

van den

er is in het plan

de deelen, waaruit

zijn

anders dan de substantie

iets

iets ;

er zelf

hij

architect, voor het

bestaat;

zijn

bij

was. Evenals

nog gebouwd

een mensch

is

is.

het

de samenstellende deelen on-

derscheiden van de notae necessariae.

Het

substraat

van

wezen

heerscht.

Het wordt substraat geheeten, omdat het onder dat

den diepsten grond van

Maar

deze drie

uit

wordt nog geen er

:

dier,

werking inkomt,

mensch

een

is

zijn

ik.

Dat

is

de Koning die

in

het

alles ligt,

alles aanduidt.

het

het organisch geheel en de samenstellende deelen

ik,

mensch

als

er

of engel geboren.

actie

Die ontstaan eerst reëel als

openbaar wordt.

Die actie nu

is

niet vrij,

maar gebonden aan de eigenaardigheden van dat wezen en de mate, waarmee die actie werkt, wordt bepaald door het substraat, het ik. En die kracht nu, die zich in dat wezen openbaart naar den aard van dat wezen — dat is de natuur.

Een

kraft

en te

De

eik.

de natuur groei,

een uitgangspunt.

eikel is

van den

van den

maar niet.

telkens

kracht,

dit

De is

houden en

is

eikel.

Het wezen van den

waarmede

Was

uit

den

eikel

eikel ligt in het bestek

de eik opgedreven wordt,

die kracht nu niets meer, dan

zoo niet; wanneer die eik volwassen

is

was

is

het enkel

eindigt de Trieb-

bladeren zullen verwelken en afvallen, de bloesems verdorren

weer die Triebkraft, die natuur noodig, zijn

karakter te bewaren.

om den boom

in

stand

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen