Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 628

LOCUS DE CONSUMMATIONE SAECULI.

152

nationale strooming van Israël, wel met de bepaling, dat het leven der genade slechts

die

in

om

bedding zou vloeien, doch tevens met het doel,

weer

het

te laten uitvloeien naar alle volken.

Het leven van

ontvangt den zegen, maar opdat roeping

als

is

De

geslachten gezegend zullen worden.

alle

instrument particularistisch, maar de strekking universalistisch.

Dit wordt in de patriarchale historie tot tweemaal toe door een

Immers,

Abraham

wordt dus een schakel, een „trait-d'union."

Israël

indien

de

vleeschelijke

feit

geopenbaard.

afstamming van Abraham het merkteeken

geweest ware van het kindschap Gods, dan zon ook Ismaël en zijne nakomelingschap in den zegen en de genade Gods hebben gedeeld. Er staat toch niet „in

een kind

En Ismaël

is

Sara gesproten zal

uit

toch Abrahams zaad en

zegenen."

Ik u

wegdringing

in zijne

ligt

derhalve uit-

gesprokefi, dat de vleeschelijke afstamming het niet uitmaakt.

Nogmaals wordt openbaring

feit

getoond en dan nog wel met eene aparte

erbij.

worden Ezau en Jakob geboren

Izak

Uit

door een

dit

repetitie

van Ismaël, maar een zelfde

een kind

uit

feit

Rebekka, Izaks eigen vrouw.

;

we hebben

geaccentueerd

En tevens

hier niet alleen eene ;

het

immers Ezau wordt

feit

is

ook

hier ver-

Reeds vóór de geboorte wordt de prioriteit van den jongste profetisch aan Rebekka betuigd. En als Izak zich daaraan niet wil storen, maar als een

klaard.

echte Jood aan zijn oudsten zoon den zegen wil geven en dus de vleeschelijke

afstamming wil doen doorgaan, dan treedt God tusschenbeide en keert het om. Bij

die

Jakob,

nu komt en

vrouwen, maar ook die laatste kinderen

|die niet alleen

Hagars

uit zijne

:

worden opgenomen

kinderen

krijgt,

uit zijne

eigen

Bilha en Zilpa, zien we, dat toch ook in het

verbond.

men toch een oog hebben voor de feiten Gods in de historie 7. Na dit uit de patriarchale historie te hebben aangetoond gaan we nu naar het Nieuwe Testament. Daaruit toch moet blijken, dat dit de juiste opvatting van de historie des Ouden Testaments is. Laat

!

Rom. 16 Israël

liep

geleefd in

heeft

een

[u-ua-Tripiov,

Israël zelf

Paulus spreekt over het

25, 26, 27.

:

welks

dat

a-ïa-cyriiaévcu

c/.7roKÓf.?.o'^cg

bereikte hierin, dat het leven uitvloeit

Efeze

is

een geheimenis.

kwam

was

'/^poyccc xi'^yi.:ig

(vs. 26) ontsluierd in

;

een mysterie, dat

werd

in

den Christus; en dat nu

Gods nu weer

in

de profetische zijn

oogmerk

universeel over de geheeie wereld

door de gehoorzaamheid des geloofs.

Efeze 3 dat het

Er

zijne nationale bedding, maar daaronder en daarachter

nog verborgen was, maar

geschriften,

^w^o-r^/j^oi/.

9.

:

Weer

datzelfde

fzifo-r^piov,

terwijl

de apostel

in vs.

8 had gezegd,

hem gegeven was het ro'g 'éB-vea-iv e-lxyyeAlcrxa-B-xi 1 10. Weer gesproken over datzelfde /Lcua-r^pccv en 9, :

het bestaat

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen