Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 741

:

Caput

De

III.

M ediatoris

Persona.

§

7.

De unione naturarum.

39

Tegenover de Lutherschen moet dus streng volgehouden geen omni- of multimet een grootere dispositie der nienschelijke natuur. Tot de charismata behoort :

praesentia,

de adoratio, die ons voor deze quaestie

b.

stelt, of alleen de Zoon van God ook het vleeschgeworden Woord. De adoratio wordt gerekend de charismata. Een koning wordt door God met majesteit

mag aangebeden bij

of

bekleed en

IS

zelf

h.j

een verdorven man,

toegebracht.

Die

hulde

is

de kroon, die

dus een charisma;

persoon, maar wat accessoir in

om

bij

iets

hij

wat

persoon bijkomt.

zijn

niet geschiedt

-

Een vader

omdat God majesteit op hem gelegd

huis,

al

moet hem hulde

draagt,

om

zijn

heeft hulde

heeft; hij ontvangt die hulde dus broodwinner voor zijn gezin; niet als liefhebbend man en vader maar om die door God hem gegeven majesteit. Ook de hulde, aan een koning bewezen, komt niet hem, maar God toe; als men voor den troon knielt knielt men met voor den koning, maar voor God. En daarom spreekt men den'koning ook aan met „Uwe Majesteit"; men let niet op den persoon, maar op de godde-

met

als

lijke

majesteit,

die

menschehjke natuur

Hoe Er

is

hem

-

aankleeft.

betreft,

de adoratio

Zoo nu ook komt als

Christus,

wat de

een charisma toe.

deze adoratio nu op

zijn hierbij

te vatten? twee mogelijkheden :

men aanbidt den tweeden Persoon van de Drieëenheid dempta abstracta humana natura; dit is de Nestoriaansche zienswijze; men denkt het schepsel weg en brengt eenvoudig hulde aan den Schepper óf men aanbidt den Christus als hebbende in zich óf

dat

•

de goddelijke en menschehjke natuur zóó vereenigd, dat daaruit een tertium quid ontstaat, en omdat nu dat tertium quid ook de goddelijke natuur is, daarom brengt men er hulde aan. Dit is Eutychiaansch.

m

Noch

het

een noch het ander wil de Geref. Kerk. Wat het Nestoriaansch zegt de Kerk, dat het dan geen charisma is, maar aanvan een der Personen uit de Triniteit dat daardoor dus feitelijk

standpunt aangaat, bidding

de

;

adoratie van den Middelaar genegeerd wordt. Ook het Eutychianisme, de leer van het

tertium quid, verwierp de Kerk

omdat wij dan geen Middelaar hebben, die tot God boven God staande; want heb ik een Middelaar,

beslist, iets

leidt,

maar een derde men-

die de goddelijke en

schehjke natuur te zaam vereenigd bezit, dan en is dus de Triniteit vernietigd.

God

is

deze Middelaar perfectior dan

Het Gereformeerde standpunt was daarom (cf. Voetius Disp. D. I pag. 520 sqq.) 1 de adoratio als x^pc^r^x komt niet aan den tweeden Persoon in de Drieëenheid toe, want die heeft Hij per 5^, jure suo, maar aan den Middelaar, en wel zóó 20 dat de geheele Middelaar aangebeden wordt, niet enkel naar zijn goddelijke, maar ook naar zijn menschehjke natuur, alleen met deze bepaling er bij dat Ik nooit een abstractie mag maken van de menschehjke natuur, om die geschapen menschehjke natuur dan te aanbidden neen, aan den Middelaar die de menschelijke natuur aannam en eeuwig zal bezitten en die niet gedacht

-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen