Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 477

Hoofdstuk

Het Dogma de Sancta Trinitate.

I.

43

n. 1. de Kabbala en de Talmud, en het hoofdverschil tusschen deze beide ligt daarin, dat de Talmud is de Rabbinistische exegese van de wet en de Kabbala de exegese van de geloofsmysterieën dus de eerste meer ethisch de tweede meer dogmatisch. Omtrent het ontstaan van de Kabbala is niets met zekerheid bekend. De

Rabbinisten tweeërlei

;

Joden hielden hem stipt geheim, en eerst in de 13de eeuw heeft Picus van Mirandola hem bekend doen worden. Later gaf de paus last tot publicatie, uit vijandschap tegen de Joden en om door de potsierlijke leeringen die er in voorkomen hen in een bespottelijk daglicht te plaatsen.]

Daarin

een boek genaamd

is

in'x

(licet,

splendor, wij zouden zeggen

waarheid"), dat zeer oud schijnt en waarschijnhjk afkomstig

der

eeuw na Chr, Rabbijnen

den

in

tijd

„licht

de

2'ie

van de opkomst der Christelijke kerk en biedt

ons tevens het bewijs, dat de hoofdrabbinaten niet

:

uit

boek verschaft ons dus eenige gegevens omtrent wat de

Dit

leerden

is

te

Jeruzalem, Tiberias

etc. zich

aan het Oude Testament hielden, maar philosophische leeringen onderschoven,

evenals Schleiermacher de pilosophie van Schelling heeft ondergeschoven aan

Die Rabbinisten waren

de Openbaring.

in

aanraking gekomen met de beginselen

in

geloovige kringen opgegroeid, maar, uit

de philosophie, voelden

zij

den

band met het geloof der vaderen verslappen, en daar zij toch met niet wilden breken, gaven zij eene nieuwe leer onder de termen der oude begrippen. Zoo zijn de monotheïsüsche uitdrukkingen in de Kabbala uit den tijd vóór hun aanraking met de Grieken, de andere, meer emanatisü-

innerlijken

dat

geloof

sche,

zijn

drieërlei

hun 2de periode.

uit

emanatie

uit

't

dat

In

Goddelijk

emanatistische

deel

nu

stellen

zij

Wezen, zoodat we ook daarin weer een

zekere ternaar hebben. dat

Uit

de

buiten

feit,

dat

op zekere hoogte Kabbala

de

daarin een ternaar

is

wilde

men gaan

bewijzen, dat ook

eene voorstelling van de Drieëenheid zou

tot

bewijzen

waren dat de mensch van nature

van het Goddelijk Wezen komt. een

is,

openbaring der Heilige Schrift de natuurlijke Godskennis reeds

bewijs

hebben voor de

Was

Triniteit

;

tot

zekere opvatting

dat inderdaad zoo, dan zouden

nu

alles

wat

zij

hebben

alles

deze

maal

verschijnselen al

bij

ternarisch

op

ternaar een vaste

ons

andere

te

vatten, is

in

en

weg

en

beteekenis dan die wij reeds een

de ternaren vonden, dat

vorm

niet verder leidt

geene

we hier

geven echter ontleend

aan de Schriften des ouden en Nieuwen Verbonds, valt dat bewijs

vorige

tot

leiden, alsof in

in

den mensch een drang

is

om

wordt dus ons resultaat bevestigd, dat de

het menschelijk denken,

maar dat

dit verschijnsel

dan den denkvorm.

Slaan wij een blik op de Perzische, Egyptische en Babylonische mythologieën en theogonieën, dan vinden wij

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen