Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 441

§ Het gevolg gesloten

en

voortaan

in

dan hebben

De magistratu

12.

in

sua

geweest, dat de kerken

is

de Overheid

lachte

Ze

hare handen.

we ook

ellende, waaruit het

toestand geboren

geen

Zoo

de Hoogmogende Staten

van

besluiten

telde de

is

Het accoord was

approbeerden.

de

vuistje,

zei natuurlijk in

Remonstrantisme

is.

dit

haar

in

413

in ecclesiain retatione.

't

synoden

:

geen synoden meer,

uit te

opgekomen en

in

was

ecclesiae

libertas

vervolg

voeren.

Dit

de

is

ons land een droeve

synode van Dordt ook gedeputeerden van

commissarissen synodi onder hare leden, stemden

als

deze ambtelijke personen mede en dienden ze van advies.

De

besluiten

werden

uitgevoerd, voorzoover de Overheid die aannam, doch de Overheid weigerde en

genomen waren omtrent het ius patroDe Gereformeerden verkregen alleen dit, dat de Remonstranten over de grenzen werden gezet. Doch hierover konden ze slechts leedvermaak hebben. Meer verkregen ze niet. Ze mochten zelf geen synoden meer saamroepen. De kerk was onder de plak van de Overheid gekomen. stoorde zich niet aan de besluiten, die natus.

Thans

is

van een

gematigden die

op

dus duidelijk, hoe de spitsvondige onderscheiding van Constantijn een ius

ius circa sacra en

vorm

bij

in

sacra wel mooi schijnt,

onze Vaderen ingevoerd, een toestand

niets anders uitloopt

maor hoe in

't

zij,

in

leven roept,

dan op een overheersching van de kerk door den

souverein van het land.

Onze gereformeerden geraakten wel eenigszins door hunne circa

ius

sacra

was

Dit nu

Daarom

in

eene

niet zoo.

stellen

uitkomen door

ze te

positie, alsof ze zich

op de

lijn

Veel meer werd de Byzantijnsche

er

prijs

leer

van lijn

op de scherpe tegenstelling op

omtrent het

Rome bewogen.

door hen gevolgd. dit

punt te doen

wijzen op

drie tegenstellingen met Rome. Dat volgens hen de magistraat was en bleef Dei minister,

10.

de Roomsche theorie verlaagd werd

tot

papae minister.

gegeven voor de voorstelling, hoe Rome

figuur

Vader op Christus bestuur

afleidt

alle

terwijl hij in

Reeds vroeger

is

een

souvereiniteit van den

en hoe Christus zoowel het kerkelijke als burgerlijke

op Zijnen stedehouder, den Paus van Rome heeft overgedragen. De lijn staande met de bisschoppen, staan weer onder

koningen der aarde, op één

toezicht en controle van de Pauselijke macht.

Dat volgens hen de magistraat altoos en op elk punt had en behield het discretionis et approbationis, terwijl in de Roomsche theorie voor den

2o.

ius

magistraat niets anders overbleef dan een officium oboedientiae. 30.

Dat volgens hen ook de kettersche, ook de ongeloovige magistraatspersoon,

magistraatspersoon was en bleef, en dat in niets

in

het

derogeerde aan

Roomsche

zijn magistrale

stelsel

bij

zijn

kettersgezindheid of ongeloovigheid

macht, terwijl

in tegenstelling

den Paus de macht berust

om

hiermede

een interdict op

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen