Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 472

LOCUS DE FOEDERE»

78

God

oefening tusschen die

gebonden wordt.

losheid

Die

idee echter

om

den

mensch

één

tot

even sterk

de

in

legt

is

het

Adam

Maar

om

is.

in

het

Weder-

't

onderpand des Geestes. Zij

sluit

wanneer God en mensch

dat niets helpen,

een band

waardoor

iets zijn,

tusschen

verspreide elementen van den

de

vereenigt

het verbond.

in

God

ritisch karakter.

en

Nu zou

geheel.

stonden

—

door de verbondsgedachte.

religie alleen

band

een

religie

juist het verschil

is

kiem perseverantia. Dat

in

komt

persoon

Dat

de

is

den wedergeborene, die perseverans

paradijs, die labilis was, en

geboren leven bezit

— want dat

en mensch,

het verbond draagt een

monopleu-

ons. Dat geeft duurzaamheid, besten-

digheid en eenheid van conceptie. In dat verband komt de mensch weliswaar

maar met

onwetend

in,

meer

omdat we

in,

er

ontwaken van

het

op aangelegd

het bewustzijn groeien

om

zijn

in

we

er steeds

de banden van het verbond

te leven.

Ten slotte wijst onze paragraaf er nog op, dat de religie niet geïsoleerde maar communistische religie is. Het is niet zóó, dat hier A religieus is, en daar B religieus is, maar eerst dan staat het goed, wanneer ze door de eenheid van religie verbonden saam de religieuze gemeenschap der heiligen

De

vormen.

macher

ook physische gemeenschap

ontwikkeld. Er

is

bestaat tusschen

van

en

de

leden

het menschelijk leven, waar-

Maar nu gaat de

één gezin.

uit

in

mensch en mensch, de gemeenschap der ge-

onzen zondigen toestand tegen die physische gemeenschap het

gebod

uitgaat

:

„Zoo iemand

komt en

Mij

tot

moeder en vrouw en kinderen en broeders en leven, die kan Mijn discipel niet zijn" (Luk. legt

tusschen

die

band door het tusschen

u,

verbond,

om

en

Schleier-

erkend, en de religieuze idee in de religieuze Gemeinschaft

dit

door er band slachten

Ook

haar isolement haar kracht.

religie vindt niet in

heeft

physische

uiteenloopende

'^V'}]^^^

„Ik

'^^_.

tusschen

uw

u te zijn tot een

God

en

26).

zelfs,

ook

zelfs

dat

vader en zijn eigen

De verbondsidee

echter

en geestelijke gemeenschap een

verbond oprichten tusschen Mij en

Mijn

zal

zaad na u

:

Zoo

niet haat zijn

zusters, ja

14

religieuze idee in in.

hunne geslachten,

in

uw

tot

zaad na u" (Gen. 17

:

een eeuwig 7).

En dien-

overeenkomstig spreekt het Doopformulier dan ook telkens van „ons en onze kinderen."

God

er

Maar

in

diezelfde

gestrengeld

op

verbondsidee zulk

een

is

wijze,

er niet

dat

aan gebonden, maar door

de

ongeestelijke elementen

worden uitgeworpen. Jezus begint met de menschen te nemen in hun physischen samenhang. Zoo ontstaat het T''M/iix ts'j Xpurrsü. Op zichzelf gelaten zou de physische idee de religieuze overwoekeren, als God er niet de hand aan hield. Maar door het monopleuritisch verbondskarakter zuivert God telkens de ongeestelijke

elementen

uit.

In

de

twee geboden

:

God

liefhebben en den

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen