Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 626

Locus DE Deo (Pars Altera).

192

Dat de man vader heet en

verband staan.

jongen zoon, ontstaat

zijn

uit het

Vader- en Zoonschap in het Eeuwige Wezen. Welke hooge waarde de analogieën ook bezitten, de reëele forma van het subiect in den Christus is en blijft ó

liióg.

we

Lezen

dan komen

de Evangeliën, de Brieven en de boeken des Ouden Testaments, de

analogieën slechts weinig voor, terwijl de vorm van

overige

het Zoonschap de doorgaande vorm

De benaming nu waarin

die

is.

wordt

-Joc

aangediend

de Evangeliën

in

is

verschillend 10,

YjTc

20

bloc Toü &zo~j vinden wij in Joh. b

'Óti

2o.

'kttiv

'lrj(rsü<;

Xpicrog

'o

uibc in absoluten zin, evenals

o

van den Christus genoemd Tsv Trxrépx

kxI

tov

in 1 Joh.2

22

:

rhv

Tly.c 5 kpyyjiMVJoq '6

a.Tr'

30. ytou

xpyr,c r,KS'^<TXTc,

ójui'c

y.x'.

ïv

t'1)

Olrccïa-rivz

kxI

en

^X,^f,

in

door het

olóq

24:

artikel

23:

Zie vers

ttxt/jp.

h

vers

Luk. 1

in

airo) yLpioq

S'ojO'c;

avTi'/jit<TTcc.,h kpvsrl^fiivoc

ó

ixy zv

iifi(y

/xdvr,

kxc ïv rüi Trxrpl fizviirs..

oi']>

wordt gesproken van oihg roü ö^tcrTov

uihg ü^co-ts'j K?c>^B-r,(riTXf

van

gesteld met

lijn

clSè t:v Trxripx

'j'ibv

etC.

begrip

het

geunificeerd en in absoluutheid op éene

:

Tx'jTy.ViyiypxTrrxi'bx-TnrrTiii-

:

wordt ons het Goddelijk subiect

Aó^^c,

i

ziedaar

olóv,

31

:

0£cD

uióc roD

o

b

:

32

:

Olrot; zfrrxc juiyxg,

0£;c tsv S-pbvsv AxFlS

rolt

Txrphc

(Xl/TOl)

Hier

staat

David en

zijn

dat

het

vader was

wat

het

is

;

er

hier

God hier Voorts vinden we de

tegenover David 4*^.

van

begrip

eene

uitdrukking van

kend

dat

roü

verband met het begrip dat

in

i>Yia-Tou

wordt hier dus een dubbel vaderschap aangegeven, noodzakelijk maakt de bijstelling roj

de Heer van

staat als

zijn

Hij

;

treedt

oibg,

ó

ook

dus

omdat

ó'^ic-roo,

alles.

excipieerende uitdrukking

gelijke betrekking als

meerdere

er

i>ibg

b

ficvcyivric (Joh.

1

:

14),

want daardoor wordt ontop

hier

een

in

absoluut

karakter. Sq.

het

tegenover eene kkri^cvbg.

God

schijngoden.

genoemd de 60.

kX-ri^rAg uibc.

—

de Grieken bezigden

in

Verder wordt de uitdrukking gebezigd

vorm van

woord

dien

aA/jS-z^c,

schijnvertooning heet de

fj,bvoq

wat

schijn

k'A'n^ivhg ^)ibg in

Zoo wordt ook xX-ri^ivbc,

;

b

hier,

is (J/ci^tttjc,

is,

'

kkn^rAg

is

die

de tegenstelling

wat

reëel

is,

heet

tegenstelling met de afgoden, de

tegenover

verdere pretentie, de Christus

de eenig reëele.

Evenzoo wordt gebruikt de bijvoeging Hioc

Wij spreken van eigen kinderen

in

bijv.

tegenstelling met

Rom. 8 : 32. aangenomen kinderen.

in

De bijvoeging beteekent dus, dat er wel anderen zijn die in kindsrelatie komen tot den Vader, maar niemand is uit Hem gegenereerd en uit Hem geworden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen