Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 294

Locus DE Peccato.

44

Waar God

vereiniteit gebroken.

God kan

tegenover

had God

doen gelden.

Souvereiniteit

te

persoon,

God tegenover

een

niet

door een

zegekar 't

zoo

en

;

„Augenheilanstalten"

er

waar

de

mensch,

ook

het

is

een

den reatus

men

doet

zijn,

wanneer men iemand ver-

niet,

maar wanneer men hem

bij

men van

den

reatus.

men

Stelt

meevoert

zijn

in

persoonlijke niet

dit

Christendom een „Heilanstalt".

't

Evenals

zoo heeft men dan ook een „Sündeheilanstalt"

zijn,

zoo interessante

Schrift

de mensch, maar God centrum en doet

Dit

God

de eer heeft

figuur,

zich te zien optreden.

niet

een wezen, dat zich

het dus altijd persoon tegen

is

meester voor is

i,

een vaag idee, of een philantropisch zorgen of

dommekracht,

maakt

dan

hoogste,

d.

dat zondig, opstandig schepsel toch zijne

in

Bij

Triomfeeren

wethandhaverij.

plettert

om

de macht gehad

niet

een mensch schiep,

daar zou die daad zelfvernietiging geweest

stellen,

als

God

genees-

Volgens de

een laag standpunt.

is

om

alles

zich

zelf.

weggenomen, waar niet God, maar de mensch hoofdzaak wordt. beschouwing maakt men het recht subjectief. „Naar recht is een mensch des doods schuldig maar God staat boven 't recht en vergeeft die zonde, maar God doet dit niet naar willekeur, maar naar een hooger recht." Zoo redeneert men, evenals men het wonder verklaart als een inschuiven der hoogere orde van dingen in de lagere. Gevolg hiervan is, dat

Alle religie

is

deze

Bij

verkeerde

;

men de geopenbaarde wet van God, schuift,

zij

laat

lagere

het

ik

d.

want, zoo zegt men, handelt

Dan

maar loopen.

waaronder

het recht

i.

God

zelf

men

krijgt

wij leven,

op

naar een hooger recht, dan in

die kringen een leven

want men kan dat hoogere recht nergens geschreven vinden, en moet dus overgelaten aan persoonlijke v/illekeur. Alle gebondenheid der wet gaat weg, het is een dwepen met eigen idealen. De Ethischen eenmaal naar

ideaal

't

;

daar aangeland liggen dan ook vlak

Bekend

is

't

wet) en den verborgen wil van opvatten toe

als

bij

Antinomianisme.

't

onderscheid tusschen den geopenbaarden wil van

God

(d.

Zoo kan

een hooger en lager recht.

komen om

te

zeggen

:

ik

moet

God

(d.

i.

de

de raad Gods). Dit kan men nu ook

i.

niet

ik

om

dezelfde redenen er

handelen naar den geopenbaarden,

maar naar den verborgen wil van God. En dat doen de Antinominianen die Thora beschouwen zij als van lager orde en zij meenen dus niet in te gaan tegen den wil Gods, als zij den hoogeren of verborgen wil van God volgen. En dat nu is feitelijk te zondigen want in dien verborgen wille Gods is de zonde ;

;

;

opgenomen. „Het handhaven van Gods Souvereiniteit dat

is

de verborgen wil van God.

Gods verborgen Ik niet de

wil

:

Ik

'-^Jtpyw ben.

zal

En

maken, dat ge juist

in

De zondaar

daar

ligt

de zonde, niet wil iets zelf

zelfs

in

doen

den zondaar" ;

en nu zegt

geen zonde doen kunt, waarbij

het punt,

waardoor de vrome

zielen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen