Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 281

§ Heerlijkheid

maar met

overheden,

Ze zeggen daarom

vooruitkomt.

loopen

en

zal veel verder

hij

spreken

uitloopend,

maar

moet men steeds

:

als

zal vanzelf loopen.

den man op krukken, die

looze verwarring, maar

af, laat hem dan Wanneer men nu de anarchie nagaat,

Neem hem de krukken

komen.

hij

hij

bedoelt.

liep

geen menschelijke

De

zegt, dat het juist

de war geloopen

in

wijze

dezelfde

wat

in

is.

anarchist wil geen chaos en einde-

de tegenwoordige instellingen

In dien zin is

was geen

Paradijs alles goed, daar

't

instelling

daar

alles

alles

zal

daar

anarchist er niet

om

in

goed loopen

vanzelf zich

zal,

want

Volgens den Anarchist

bij.

avS-^w^iV/j

van Overheid, van gezag en eveneens

God

harmonie opebaren.

volle

in

zit

ktio-cc,

zal

omdat

„alles in allen" en

zal zijn

Dit

zijn,

de anarchie bedoeld.

het Rijk der Heerlijkheid anarchie bestaan en geen ayB-pw^lv/^

in

niet

de behandeling van het systeem van den tegenstander

bij

vatten,

waardoor de boel

Op

hebt

daaruit wel booze passies en hartstochten, op gevaar en bruta-

dan liteit

y.Timc,

en de menschelijke natuur

af

beschouwt de maatschappij

Anarchist

gij

en machten gesteld en ge wilt daardoor den toestand

ordinanties

goed houden, doch schaft ze

De

de war moeten gebracht ? Immers

in

slechts tot degenen, die tegenover hen staan, ziet,

Ze zeggen

neen.

Men moet wel verstaan, dat dit Wat toch beweren de anarchisten?

gezegd wordt.

ernst

de toestanden nog verder

ze, dat

253

origine magistratus.

dan anarchie heerschen.

niets

niet spottend,

Zeggen

De

8.

nu voegt de

laatste

het in de menschelijke natuur

zich zelf te redresseeren en vanzelf goed te loopen.

Hij

beschouwt het

een corset aan het lichaam der menschheid aange-

der Overheid als waardoor evenwel de bloedsomloop verkeerd is gegaan, zoodat het zoo spoedig mogelijk weer moet worden weggenomen. Neemt men nu het Anabaptistische standpunt, dat de Christen de Overheid beschouwen moet als instituut

regen,

het symbolisch-typische instituut, dat met de komst van Christus verviel, dan

de

gaat

Anabaptist

er

maar kweekt

uit te roeien,

een verkeerde instelling

noemt.

Zij

dat

is,

toe over

hij

om met geweld

de bestaande Overheid

door zijne prediking het besef, dat de Overheid

waarom de Confessie

ze dan ook met recht „oproerigen"

immers weigerden ze niet aan want daarvoor waren ze te vroom, maar ze door hun prediking de ruwe massa tot verzet en tot de gedachte, dragen een oproerig karakter,

de Overheid prikkelden

niet

te

de Overheid

zelf

gehoorzamen,

weg

moest.

Aldus

wortelt

metterdaad de anarchie

in

het

Anabaptisme. B.

Antinomianisme.

Het Anabaptisme

leidt

tot

eenvoudig aan den impuls van dige afgaat

zijn

d.

w.

z.

natuur overgeeft en dat

dat de hij niet

mensch

zich

eene uitwen-

Wanneer men eene trap opklimt of men antinomiaan, want wanneer men iemand een ^Aixog wilde voor-

wet volgt is

antinomianisme,

of

zich daarnaar regelt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen