Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 219

§

En

vloeiden.

en machtiger

Gods

God

Maar ook

dus voortgekomen

zijn

zijn

door een tweeden

Zijn vrijmachtig

welbehagen.

Het eenige zou nog kunnen

vergissing zich door die ordinanties gebonden had.

bij

die gedachte

geen oogenblik toelaatbaar,

is

weer leiden moet

noodzakelijk

uit

niet bepalen of beperken.

w.

h.

a.

moeten gesteld

219

(Gnosticisme).

ordinanties

dat

Providentia et Miraculis.

die lex aeterna zou dan

God

Ze kunnen God dus zijn,

De

7.

wijl die voorstelling

een beschouwing van de wereld ais een

tot

zelfstandige structuur buiten God. Is

God door

nu

bewering,

de

zou

als

gebonden noch

niets

Nu voortgaande resumeer Ps. 115

God om

3

:

:

k\ wat

doen wat

te

Hem

ik

volgt, dat

op eenige wijze door de natuurwetten

almacht

Zijn

beperkt worden, geheel onhoudbaar

noch buiten Hem, dan

in

is.

tweede observatie

heel de

behaagt, doet

Hij.

Nooit

is

de woorden van

in

er eenig

impediment voor

Hij wil.

Dit leidt evenwel niet tot een atomistische, anorganische opvatting van den

Want

kosmos.

er is

maar één

ding, dat den

nu dat rkXoc kan bereikt en

ling

't

ri'Acc

Eerst vit

is

de gewone ordo rerum, dan zou

Gods

majesteit

zijn,

om

Verandering moet slechts dan intreden,

volharden.

van

met de

strijd

in

in

God zelf Wanneer

bepaalt, het door

y.brrfj.og

gestelde riXcq waaraan Hij na het geponeerd te hebben gebonden 't

niet in die als

is.

krachtsverspil-

ordo rerum

te

de gewone ordo rerum

zou afleiden.

het riAoc.

ordo rerum

De volgende

fini

De ordo rerum

observatie

Om

daaruit gededuceerd, dus tweede. Inser-

is

proposito.

bespreekt

de positie van

't

creatuur tegenover de

wonder te begrijpen, doet men 't best te vragen „Hoe sta ik tegenover het wonder?" en dan: „Hoe staat God er tegenover?" De positie van het creatuur. De ordo rerum is voortgekomen uit een macht buiten ons, wij vinden hem. Bij al wat we doen zijn we dus aan die orde gebonden. Zoo bij het spreken van een enkel woord aan onze spieren, aan ordo rerum.

't

:

de wetten van de linguistiek, van

't

geluid,

van het denken, aan een gansche

complex van ordinanties, voortgekomen uit de ordo rerum. mensch bestaat in het kennen van dien ordo. In

het

leeren

kennen

naar den vasten gang

in

ervan

bestaat

alle

empirisch onderzoek, onderzoek

de verschillende verschijnselen.

orde ontdekt heb, dan weet

ik,

De macht van den

Als ik dien gang, die

dat als ik in een volgend oogenblik die krach-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen