Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 632

LOCUS DE CONSUMMATIONE SAECULI.

156

En dan is hij eerst in de tweede Hoe ? Van allen ? Neen de

plaats een Trxrcp

roiq (TTocy^oüG-c enz.,

y,y.i

toen

nog

hij

in

maar

de voorhuid was

Het staat er dus zoo

aan hen, die

ook

die

naar luid van vs.

12.

apostel maakt hier juist eene uitzondering

;

niet alleen

Tóic oIk ik 7rzpLro^r,q fj,óvov,

TTzpiro/xr^q

{rr^g

uit

de besnijdenis

zijn

;

aAAa

hebben den geest van Abraham,

in zich

iv rr, aytpofiua-Tix

mcrrsfjic.)

Sterker dan hier kunnen de theorieën

beslist mogelijk.

der Chiliasten niet bestreden en onderst boven gegooid worden.

Rom. 4 en

De

16.

:

Chiliasten zeggen

:

„de Joden

zijn

Abraham

toch het zaad van

12 zei de Heere toch, dat zijne beloften overgingen op het zaad

Gen.

in

van Abraham."

Welnu, Paulus geeft hier eene verklaring van „het zaad van Abraham" en dan zegt hij niet, dat de Joden daarmee bedoeld zijn, dat het gezegd is van

maar:

het vleeschelijke Israël alleen;

want God

het vleeschelijke Israël alleen, aardrijks oii

T(h

';k

gezegend worden" toZi

en

r\fi(,iv

vhfjLOD

dit

(j.ivo'j,

rw

zei

uit zijn a-Trippcx

;

kXkk

niet

hij

is

ttxuti

K7.i

rw

Ik

:

Het zaad kan

a-Trépfixn.

niet zijn

„in u zullen alle geslachten des

moeten vele volken voortkomen

7ri(rTS.(^q

'

APp^xij., die iS een 7rxT)\p

van lieverlede geworden, of wordt

hij

7rk'jT(jiv

niet bij wijze

van spreken genoemd, maar, maar, dat heeft God hem gemaakt, daartoe is gesteld ri3-£!>ia (Ti. TTxripx TroXXGyv 'S-ywy (vs. 17 naar een citaat uit Gen. 17 :

hij

5).

men niet eerst het Oude Testament openuit. Maar men moet vragen hoe heeft

de exegese der profetieën moet

Bij

komt

dan

slaan,

men

er

nooit

met name de apostel Paulus Dat

ven ?

is

:

Nieuwe Testament de exegese gege-

het

in

het bekende en van uit die bekende gaat

men dan

tot

de onbe-

kende.

Nu

10.

We

keeren

wezen

vaststelde

tot het

n.1.

dat

Oude Testament

God

aan

Hem

Hem

telkens de schors wordt afgeworpen

God de Heere neemt dus er

om

en

pelt

er

af,

dan

de

die

niets overblijft

leste

vrucht

binnenste

zijn

in

zonde en ongerechtigheden

bekeert, als volk verwerpt

vasthouden,

blijft

terug.

de Heere dezen regel voor het volk Israël

dat Hij het telkens, als het in

en als het zich niet tot

kastijdt

ervan,

we weer

er reeds op, dat

om

te

redden en

de kern

te

dan de kern.

valt,

een deel

bewaren, zoodat dus

behouden.

volk als eene vrucht met schel en schors

den loop der eeuwen

schil,

te

om

eindelijk

af,

eerst valt

ook het meel, totdat

En ook dan houdt

de schors

er ten

langen

het afschilferingsproces

maar het paat al maar door; en bij de allerlaatste afpeliing is er anders meer over dan een heel klein pitje en dat innerlijkste kiempje,

op,

niet

niets

;

... de Christus. Er komt derhalve één oogenblik, dat alles is afgeweken en afgevallen niemand is er goed meer, niemand dan de Christus alleen dat is dan de dat

is

;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen