Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 600

Locus DE Deo (Pars Altera).

166

er

10.

hier diibbeltaal

is

momenten

2

uitgedrukt

de elevatie van den

in

;

er staat

;

bv.

i/.^tVTa

:

wordt elke zaak door

stijl

daarmede

en

iTTKpy.vccxv,

y.xI

correspondeeren dan de twee woorden die ééne zaak uitdrukken OcsS

y.x! rrrjirrpsc,

maar bovendien 20. nergens in de Heilige Schrift wordt eene zTrcfxvitx van God den Vader dus geleerd de parousie is de ÏTTKpxvux van den verhoogden Middelaar wat deze quaestie

finaal beslist,

;

;

In

20

Joh.

hebben

te

HcsS

tctj

tTTcfcKvctx

28

:

T'jiT? pzc

y.x}.

ccu hendladyolu.

Is

lezen wij, dat

Thomas, na de teekenen des

het lichaam des Heeren, uitriep

in

:

h

lijdens

\ópibc fiou kxI

gevonden

(^lóc

c

ixz-j.

Op deze woorden was critisch niets te vinden, en ook exegetisch was hieraan niets te doen, er schoot niets anders over dan te zeggen Thomas zei hij was blijkbaar in de war, hij maakt een het wel, maar had het mis :

;

exceptie op de andere Apostelen, en er

dus aan

is

spreken geen argument

zijn

te ontleenen.

Daarmee is echter niets gezegd tegen de bewijskracht van deze uitspraak wat zou men toch denken van een vader die, wanneer zijn zoon naar hem „mijn Vader en mijn God," dien jongen niet scherp toekwam en zeide :

om

reprimandeerde

die idololatrie?

Alleen een onbegrensd die

persoon zou

ijdel

verbeeldde, dat de Pantheïstische

zich

hebben toegestaan,

dit

God

in

hem voor

Hegel,

bijv.

het eerst open-

baar werd.

Op

standpunt

het

dezer

zeggen van Thomas zich

critici

we

krijgen

dus

dit

:

dat de Heere Jezus dit

aanleunen, maar daaruit volgt dan, dat Hij was

liet

mensch voor wien wij geen respect kunnen hebben. Nu men nog kunnen tegenwerpen „Ja, Jezus zal wel iets bestraffends gezegd hebben," maar dan is ons antwoord „Goed, maar dan moest het hier een zeer

ijdel

zou

:

:

ook vermeld schaadt

staan

is

;

gezegd,

het

vermeldt

en

de

Apostel

het niet, dan

het karakter van Johannes.

dit

Van welke

men de zaak dus

zijde

beziet,

de bewijskracht die aan deze

plaats ontleend wordt, volgt door het niet spreken van Johannes die er In

Joh.

1

niet

op

te

wilde

1

:

ontzenuwen

door vatten

te

men ook de zeggen

als

er

:

„God",

kracht van de woorden staat

maar

niet

als

'o

(")cCl:,

de

taal

kenis

er

blijft

^ioc

;

r,v

b

Ziedaar

;

5-ciu

(-)£:<,-

/,v

bij h

maar Becc en dus

was. kóyoc

is

het

„Goddelijk van aard" derhalve zou

dan ook van ons gezegd worden dat wij goddelijk echter

kxI

zijn.

Hiertegen verzet zich

beteekent nooit „goddelijk", alleen ^i'cc heeft die bctee-

dus niets anders over, dan ook hier de volle kracht van het

'Aóyoc te laten staan.

de

plaatsen

uit

het

aangeduid met den naam Wci^

;

Nieuwe Testament waar de Middelaar wordt nu komen wij

tot

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen