Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 780

Locus DE Deo (Pars Tertia).

ÖO

Wie

geniet van dat onuitsprekelijke schoon, als het wolkenfloers die myriaden

sterren voor ons

oog bedekt ?

de melkweg met

Is

wij

zijn

duizendmaal duizenden lichtvonken

Denk aan

zouden opzien ?

naar

er

er alleen,

opdat

die onmetelijke woestijnen, aan de

zeeën, die de aarde omspannen, aan de door menschenvoet onbetreden toppen

van

Chimborasso

Himalaya en

dat

is

:

alles

opdat wij zouden zeggen

er,

Gods" en dan onzen God eeren ? Neen onzinnig is het, te zeggen, dat de eere Gods moet komen, alleen, omdat de mensch Zijne werken ziet en ze prijst! En, gesteld dat het zoo ware, dan zou immers nog ons religieus gevoel er „hoe schoon

die schepping

is

!

protest tegen aanteekenen, zoo wij

wat

het

zijnen

haar

is,

God zijns

ook

het

zij

we

en zoo

behooren

tot die kleine groep, die

aanbiddend

weet

neer te zinken voor

verstaan van wat de Psalmist gevoelde, toen „het

iets

hem

vleesches

n.1.

oogenblikken,

bij

berge rees"

ten

bij

het zien van de majesteit des

Heeren Heeren.

Hoe vaak is ons hart koel tegenover deze heerlijke dingen, hoe weinig zijn er mede bezig! Moest de Heere Zijne eere van Zijn schepsel ontvangen, hoe weinig zou er van die eere terecht komen Daarom handhaven wij die Schriftuurlijke belijdenis, dat de eere, die God wij

heeft,

een

ligt

werk, die eere leest Hij er zelf

in Zijn

en

oordeel,

komt Hem

dat oordeel

uit

waarmede God de wereld schiep de

aan

ijsvlakten

de polen

Hij

;

eigen zien van wat Hij heeft, dat

Die gedachte „Ik

zal

ligt

uw

uit

de H.

huis

het gedierte des

al

in

Hij ziet

;

telt

S. hierin

is

Die uitspraak

bij

Hij ziet

;

name

;

dat

uitgesproken uit

uwe

kooien, want

Mijne, de beesten op duizend bergen. Ik ken

de gedachte, waarmee wij

is

het doel

ligt

waaruit Hij Zijne eigene eere neemt.

gevogelte der bergen, en het wild des velds

het

daarin

op de toppen der bergen

geen var nemen, noch bokken

wouds

;

de starren en roept hen

het,

is

over Zijn werk

Hij velt

in,

die eere toe

uit

is

bij

Mij" {Ps.

50

:

al

9—11).

ons eigen hart het laatste spoor

van Pelagianisme uitbannen. III.

Wat

wij in deze observatie bespraken, gold tot dusver de eere, die

toekomt

uit het

eere, die

God

gerealiseerde besluit, maar nu moet gevraagd

in Zijne

Schepping

Daarbij

r'r

vers

i^;4">:a-/;

is

5

te

wijzen op Joh. 17

zegt de Heere Jezus

vóór die Schepping het besluit zelf lag.

:

deelen, en

is,

in

eene

vers

Jc^'x

24

in

bestond,

5, 24. y-xl

v'yj

Sói;XTÓv

(xz

cr'-j,

Trknpj Txpx

v/z\> Trph toü r:v y.icr^uov ihxi, Tcxpx toI. Er is gloria

wereld geschapen

Zoon

:

Gode

in hoeverre die

heeft, reeds

en van eeuwigheid tot eeuwigheid in

In

:

God

„innergöttlich", waarin de

lezen wij, dat Jezus zegt

:

cr^

o-exz/rw,

voor God, eer de

-/iyicTryjo-a.;

Vaderende ^c x^i xjtra-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen