Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 372

LOCUS DE Magistratu.

344

Ook mag men

bruikt te laten.

want

niet uit enkele bepalingen iets uitlichten,

bepalingen van de lex Mosaica steunen op een principium.

alle

moet

Regel

dat

zijn,

men

uit alle

geboden en de geheele rechtsorde door

men

abstractie het principium zoekt te verstaan en dat

onze personen,

naar

modificeert

niet

een enkel gebod,

maar overneme, maar dat men ze

verhouding zoo

en

rechtsorde

wijzigt en

toestanden en wijze van

nationaliteit, tijden,

leven.

dezen regel gezondigd

In tweeërlei opzicht is tegen

men Gods woord

10.

doordat

20.

de Byzantijnsche

geving van

zullen we de Doodstraf.

Er

is

nam

enkele wetten zoo maar

uit

de wet-

over en paste deze op ons toe.

Israël

Thans A.

geheel op zijde geworpen heeft;

rechtsorde

quaestie van doodstraf en oorlog kortelijk toelichten.

reeds van de eerste tijden van Christelijk leven af eene oppositie ge-

voerd tegen de toepassing der doodstsaf, vandaar ook

in

onze

tijden, d.

w.

z.

on-

der de bedeeling van het Christendom. Deze oppositie dagteekent niet van het

opkomen van

het Liberalisme,

maar ze wordt reeds

bij

Tertullianus en zelfs

al

Origenes gevonden. En ze laat zich ook best verklaren, immers een executie,

bij

een

in

lijfstraf

dien zien

is

een bang schouwspel, doet wreed aan, en het laat

zich begrijpen, hoe de Christenen onder elkander zeiden

onder ons

niet

nagaan, wat de argumenten

zijn,

van den kant der Mennonieten en Doopsgezinden van de

De

zijde der Liberalen

bewijsvoering

van

men

in

waarop Origenes en 't algemeen en nog

later later

zich beroepen heeft.

de oppositie

innamen, verschillend geweest.

zij

„zulke dingen moeten

voorkomen."

ons eerst

Laat

:

De

is

naar gelang het standpunt was, dat

een beriep zich op bepaalde bijbelplaatsen,

de ander op den geest van het Christendom.

men

Veel heeft

I.

hem

:

zich beroepen op Matth. 16 vs. 52:

uw zwaard weder

Keer

zullen door het

in zijne plaats

zwaard vergaan.

Uit deze

;

want

Toen zeide Jezus tot zwaard nemen,

allen, die het

woorden meent men aan den Heere dat wel vroeger het zwaard

kunnen toeschrijven, dat mocht genomen worden, maar dat nu, nadat zijn Koninkrijk was ingegaan, De woorden worden het zwaard absoluut niet meer mag genomen worden. dan niet opgevat als alleen tot Petrus gezegd, maar in het algemeen, met de Hij

te

gezegd

heeft,

aanwijzing, dat het onder de vroegere bedeeling aldus geschiedde. Daartegen-

over

is

er

door de kerkvaders steeds op gewezen, dat Paulus

in

Rom. 13 van

de Overheid sprekende, ook nadat het Koninkrijk van Christus was ingegaan,

met nadruk zegt de Apostel

van

:

dat de Overheid het zwaard ni^t tevergeefs draagt, en dat

Christus

wel degelijk

't

nog beschouwt, dat het zwaard

als

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen