Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 299

§

De gevolgen

5,

Primaire verschijnselen

der zonde.

zoodanige, waarbij

zijn

49

A. In Genere.

krachten

alle

in

nog

het lichaam

reageeren tegen den indringer, die het lichaam ziek wil maken; secundaire daar-

kwaad

entegen, wanneer het

zich weet staande te houden, zich nestelt in het

lichaam en de overige elementen daarnaar zich schikken.

Zoo

is

ook met de zonde;eene vergelijking waartoe de

het

Schrift zelf aanlei-

ding geeft, door van de zonde steeds als eene ziekte, een melaatschheid

Wat

gebeurt nu

bij

van drinken verkeert, dan drinkt

gezonde krachten van

Wanneer iemand nog

de zonde?

zijn

te

spreken.

den primairen staat

Maar nu reageeren de

en wordt dronken.

hij

lichaam tegen dat alcoho!-gift,

in

hij

gevoelt den volgenden

dag nog de nadeelige invloeden er van maar daarna is hij weer vroolijk en Gaat hij evenwel tot den secundairen staat over, dan komt het delirium tremens, dus een toestand waarin ook zijn vroeger gezonde krachten meewerken ;

frisch.

tot

en

verderf

zijn

hij

opnieuw drinkt om dat delirium

altijd

tot

zwijgen

te

brengen.

Dat nu

het beeld der zonde.

is

Was de

uit zijn vifxoq uit.

Doet een mensch een zonde, dan raakt het wezen

zonde een op zich

zelf

staand

feit,

aangreep, dan zou de mensch, na gezondigd te hebben, door

kunnen had op

te

de H.

na den appel gegeten

S.

Zit

hebben het

wezen verdraaid

kan

is

De eene zonde

er niet

weer

nu de oorzaak van

de zondaar:

De oorzaak

ik wil ligt

in

altijd

zonde komt.

't

wederzondigen

Maar wat

de machinerie in staat

in

om

uit

leert

de war, in

den

den

yofioc

den wil

?

Neen, want dikwijls zegt

is

gevangen onder de zonde.

in

de macula; dus de zonde doet

maar

in

minus

Het breken met den

vofxog

w.

ook de wil

;

in

en dat de macula

elke zonde

vófioc is

is

iets in

ons belet den is

ons wezen ontstaan, dat

vi,a;c te

volgen.

De zonde

oorzaak, dat er altoos nieuwe

dus absoluut en doorgaande.

Het onderscheid tusschen peccatum en macula

met den

a.

in.

niet en doet het toch;

interest,

M.

wil.

Wie eenmaal

baart de andere.

afgescheiden van en tegen onzen wil draagt

is,

en dus ook de wil niet meer

gaan.

van de zonde

macht gehad, met zondigen

in zijn

Dat waar eenmaal de zonde geschied

ons?

vófzog in te is,

te

houden, dan was er geen macula maar alleen peccatum.

het geheele

uit

Wij komen hier dus op de quaestie van den vrijen

aflaten.

Adam

dat den persoon niet zijn wil

is

dus, dat de zonde

het effect van die breuke,

is

waardoor

breuke in

den

mensch iets ontstaat, wat hem belet weder in dien yófxc^ in te gaan. De zonde noch de macula zijn dus eene substantie; wel vergelijkt de Heilige Schrift beide

bij

een etterbuil enz. maar dat moet symbolisch opgevat, mits zoo,

dat het een analogie

Symbolisch

men nu bokken.

te

zegt

blijft.

men van twee

zamen brengt

dingen,

(a-jf^/SxX/.a)

b.v.

die niet bij elkaar hooren en die

van Jezus' bloed en het bloed der

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen