Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 842

Locus DE Deo (Pars Tertia).

152

t'o

3^.

zij

}:a-(ppx'yi<rS'/;(rxu

40.

zij

ontvangen eene

Ook de

en verheerlijking. lof

en

Gods

prijs

Na

B.

;

deze plaatsen te hebben gezien, v^at de H.

in

1.

dit

onderwerp

nagaan,

om

te

leert,

doen

moeten

S.

ons

in

zien, dat die

de samen-

de H.

wij nu in

S. het

woorden ook van

tusschenschakels gebruikt worden.

Eerst gaan

om

natie,

volkomen verlossing

zaligheid der uitverkorenen zal rechtstreeks zijn tot

woordgebruik zelf allerlei

die bestaan zal in de

het doel gesubordineerd aan het oogste einde.

stukken omtrent

vattende

i-xxyyOdixq rty ay^V,

r7,c

TT'JiiifJLxri

y.Ar^po'jo^ix,

dan

we

na welke woorden er gebruikt worden voor de praedesti-

vervolgens

hetzelfde

te

doen ten opzichte van de

electie en

reprobatie.

Voor de praedestinatie verkeeren wij hier in een moeielijk geval. Dit begrip komt in het Oude Testament onder dien bepaalden vorm niet voor, kan zelfs zoo niet voorkomen, omdat het woord praedestinatie juist zijne kracht ontleend aan het „prae" dat

in

Hebreeuwsch onbekend

het

is.

waarop men in de Oostersche wereld algemeen logisch en redeneert logisch hij poogt de logische begrippen zóó te regelen, dat hij ze ook chronologisch onderscheiden kan naar rang en orde. Vandaar het gebruik in de Westersche talen om de verba met de praeposities te verbinden. De Oosterling doet dit hij volgt niet de indeeling naar tijdsorde maar maakt alleen zakelijk niet onderscheid. Dit blijkt uit de zoogenaamde tempora der werkwoorden in de Semitische talen. Bij de Westersche volken bestaan allerlei tijden in het werkwoord om de begrippen chronologisch te kunnen indeelen de Oosterling kent in 't geheel geen tijden wat wij in 't Hebreeuwsche werkwoord „tijden" noemen, zijn het in 't geheel niet; het eenige verschil tusschen Perfectum en Imperfectum bestaat hierin, dat men in het Perfectum eerst het verbum en dan den persoon noemt bijv. 'n"^L)p terwijl in het Imperfectum de persoon Dit

feit

heeft zijn grond in de wijze,

De Westerling denkt over

dacht.

't

;

;

;

vooropgaat,

bijv.

^l?p"^;

het eenige verschil

is

of

men

eerst aan de

daad en

den persoon denkt, of omgekeerd. Is de zaak voltooid, dan noemt men eerst de zaak; is de zaak onvoltooid, dan moet eerst de persoon genoemd worden en daarna het verband, omdat de zaak uit den persoon wordt. Er ligt dus iets zeer natuurlijks in het gebruik dier zoogenaamde tempora de Oostersche geest rekent niet met het uurwerk maar alleen met de verhouding tusschen het ik en de zaak.]

dan

aan

;

Een begrip niet voor.

als Tpo Y.xT%(io'Kr,q KÓcrfxo'j kent het Hebreeuwsch niet, alleen heeft woord „voorverordineeren" komt in het geheele Oude Testament Werpt men tegen, dat in het woord „uitverkiezen" dan toch eene

praepositie

voorkomt,

het ü-p

;

het

zoo

lette

men

er op, dat het

de vertaling

is

van

"»n3

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen