Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 389

§

God den mensch

Toen

139

Het Libemm Arbitrium.

9.

schiep

plaatste

berg

Hij

hem op

daar stond

;

het toppunt van een

hij

een oogenblik, maar

moest nu voort; en beide wegen, die in

kon

slaan, helden.

dus verlaten heid

weg

Na

hij

het eerste punt

hebben was de evengelijk-

te

en bracht de weg, dien

mede om weg eene De gaan.

hij

insloeg,

vanzelf de neiging

steeds sneller

voort te

liep

toe,

de andere voerde van

God

naar

God

af en

naar

eenmaal op een dier beide wegen, nl. in het paradijs kan de mensch moment, Één verder. steeds moest de mensch door de helling van den weg hij is daarna maar gaan, waarheen hij wil, Satan

;

bepaald.

Wij zagen nu hoe de mensch op den hellenden weg is; doch thans moeten paradijs wij spreken over de stuwkracht, die hem op dien weg bracht. In het komen, beweging in mensch de zal Nu gesloten. stuwkrachtkraan was de dus Hij

moet

kraan opengemaakt worden. En wat doet de mensch nu? invloed van Satan binnen. Maar nu is 't zoo, dat als de eene één

er

den

laat

opengaat, de

kraan

half

niet

dienen,

dezer kranen

is

andere

den weg

Men kan

wordt.

niet

God

en Satan

de eene kraan openen en half de andere; het eigenaardige

zoo, dat de eene open zijnde, de andere dicht

En van dat oogenblik beweging te veranderen. van

gesloten

af,

De

wordt

afgetild

dat de wil

;

mensch koos,

kan

evengoed

nog

hij

is

sluit.

om

onmachtig

zijne

omslaan, als de mensch slechts

als zelfs

Satan formeele vrijheid van

maar even onmogelijk als een wagen op een hellenden weg terugkeeren kan, en zelfs elke beweging daartoe zijn val nog versnelt, even onmachtig is de mensch geworden om God weer lief te hebben en Satan naar God toe te haten en over het punt van evengelijkheid weer op den weg verderf. dieper nog ja zelfs elke beweging daartoe leidt den mensch in te komen wil behield

;

;

Maar nu maar ons

heeft het

die rudera of niet

zoo

naar

de

zelf te

beliefd

'iTroyri

communis

als

niet in eens dien weg te laten afglijden „Hemmschuh" om den val tegen te houden

ons een

;

gratia zijn de middelen

vliegend snel naar beneden gaat. hel,

om

te zorgen, dat

De zondaar

maar wandelt langzaam het breede pad

merken, dat

Bekeert

God

geven de

te

hij

de mensch

gaat niet halsoverkop af,

zonder het dikwijls

steeds dieper zinkt.

God den mensch, dan

gebeurt

er

niets

met de wielen

;

er

komt

komt een kracht geheel van buiten, die niets uit het voertuig opengedraaid. in het wezen ingrijpt, waardoor de andere kraan weer wordt Dan gaat de mensch weer naar boven. zelf,

maar

er

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen