Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 670

Locus DE Deo (Pars Altera).

236 helder

dit

Is

waarom

heb,

in

licht gesteld,

liet

is

Wij

vinden niet de volkomenheid,

potentieel

kan

talen

God

formuleert.

wij

vergelijken

;

dan gevoelen

spreken,

vinden uitgekomen wat

als wij niet actu

Een kind kan,

potentia verborgen was.

wel

van

onder menschen ons gewone oordeel ?

Wat

ken,

dan zullen wij nu tevens begrepen heb-

de kerk aldus hare belijdenis

als het klein

nog

niet actueel spre-

met den volwassen man, die veel

het

dat

wij

is,

die laatste veel hooger staat

dan

het kind.

mensch

Elk

dus

vanzelf

mensch hooger

dat ook de

in,

staat, als hij

dat de volkomenheid toeneemt

slaapt, en stelt,

hij

maar enkelen

schoonheidsbesef,

potentia

bezit

slechts

ontwikkeld, die enkelen staan dus hooger dan de overigen.

artistiek

als

zijn

Dit sluit

waakt dan wanneer

de potentia afneemt en

de actus meer uitkomt. wij nu een

Belijden

Hem

in

overgelaten,

volmaakte Wezen, dan mag niets potentia

God

als het

daar

elke potentia in

Hem

afbreuk doen zou aan zijne

volkomenheid. dat duidelijk geworden, dan

Is

Wat

is

Deïsme?

het

Wij kennen den vloek, die over

God

een

die

en

het „dolce far niente"

in

krijgt

dus

bij

jaren lang sufte

aangegrepen, dat roept

die

kwam. is

Het Deïsme

stelt

ons voor

en een onbegrijpelijk groot

stand gebracht heeft, maar die daarna niets meer kon voortbrengen

tot

Men

alle religie

éénmaal een oogenblik opgewaakt

werk

die

wij nu tot:

de notionale werkingen.

B.

N

komen

is

teruggezonken.

Deïsme de comparatie, de analogie met een mensch, en niets uitvoerde, maar op éen moment door iets wordt het

hem

de werkeloosheid opwekt, en eene actie

uit

te voorschijn

ons verwonderd doet staan, maar wiens kracht daarna

is

uitgeput

Men kan zoo iets waarnemen bij plaats maakt voor nieuwe verdooving. sommige zangers, die ééns in hun leven een heerlijken zang zongen, maar

en

daarna voor goed zwegen.

Op en

die wijze stelt het

sluimerde,

KÓa-fjioq

Wij

in

en

Deïsme ons een God voor, die van eeuwigheid

niets

maar

deed,

die

opeens

sliep

met wondere energie den

het leven riep, en toen zich uitgeput terugtrok.

verstaan

Eeuwige Wezen

nu,

hoe

bij

niets anders

die is

voorstelling

het

eeuwig bestaan

van

het

dan een dood bestaan, zonder leven en zon-

der werking.

Graan op den zolder draagt de mogelijkheid van werking en ontkieming in maar ligt dood totdat het in de aarde wordt gelegd, en nu komt de

zich,

ontluiking, evenals

bij

het graan uit de sarcophagen, dat, toen

men

het vond,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen