Dictaten dogmatiek. Locus de Sacra Scriptura, Creatione, Creaturis - pagina 42

Locuö DË Sacra Scriptura (Pars

28

prima).

wel degelijk een tegenstelling tusschen actu en potentia er zijn vermogens in ons ingelegd, die eerst later naar buiten treden. Zijn er dan in den mensch ook geen onbewuste dingen ? Zeer zeker. Er zijn in den mensch chemische ;

omgaan maar toch

processen, kalkformaties etc, die buiten zijn bewustzijn

ook deze bestemd om zoo

;

zijn

door eiken mensch, dan toch door de menschbewustheid gebracht te worden. klare Immers de wetenschap der heid tot scheikunde en der geneeskunde onderzoekt ze. Evenals het nu gesteld is met het chemische leven in ons, zoo is het ook met ons geestelijk leven. In ons geestelijk leven zijn diepten, die we nog niet kunnen peilen, die we nog niet in ons bewustzijn kunnen reproduceeren. Die onbewustDe verlossing werkt er juist op om dat heid is een gevolg van de zonde. bewustzijn te doen terugkeeren. Het aangrijpen van de verzoening, wat is het anders dan een zich bewust worden van de eeuwige liefde Gods? De bekeering, wat is het anders dan een zich bewust worden van eigen diep zondigen toestand? Evenzoo is het met de heiligmaking. Het bewustzijn van het kind van God wordt op aarde echter nooit ten volle ontwikkeld; eigenlijk begint het pas in den hemel na zijn sterven en gaat daarna voort, wanneer men God kennen zal van aangezicht tot aangezicht. Hier is dus de wortel, waar de kanker van het Mysticisme, ook door Schleiermacher in de theologie ingedragen, moet afgesneden worden. De Confessie, de Schrift, God, de zonde, de bekeering, de heiligmaking en het eeuwig leven zijn derhalve de stadiën, waarop het onbewuste moet bestreden. al

niet

Dit bewuste karakter van 's menschen bestaan doet in hem geboren worden 2. de drang, de dorst naar wetenschap en kennis, de prikkel tot onderzoek, dien

we

reeds

bij

het kind vinden.

Die trek nu naar de vita conscia strekt zich uit niet alleen tot zijn persoon, maar ook tot zijne relatie tegenover de natuur, tegenover zijn medemenschen en met

Deo van hij,

Dat velen dit conscia juist in hun relatio cum gevolg van de zonde. De zondaar wil liefst niet zich bewust wordt van zijne relatie tot God, voelt

name ook tegenover God.

niet willen, is onmiddellijk

God dat

hooren.

hij

Zoodra

„er aan moet".

de knieën in boetedoening. op wetenschappelijk terrein

hij

Zijn

De

geweten veroordeeldt hem dan, brengt hem op conscientia bindt hier dus de scientia. Dat

men

aan die bewuste Godskennis wil, ligt hieraan, „ik kan van God niets weten dan dat men, onderzoek doende naar God, voelt door Openbaring" en te hoogmoedig is om die Openbaring aan te nemen. Kennis, die ik heb verkregen door denken, brengt eere hier heeft de mensch niets dan zijn onkunde te belijden hier vooral weten wij niets uit ons zelf te weten en daarom wil de mensch op dit terrein niet doordenken. De relatio van den mensch tot God strekt zich uit: ten iste tot den mensch persoonlijk ten 2de tot den mensch als geslacht ten 3<ie tot den hem omgevenden KÓa-f^og; niet

:

;

;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen